آستانه های تحمل به شوری نمک های مختلف در گونه های Lycium depressum Stocks. و Bieb. Atriplex verrucifera

این مطالعه به منظور بررسی و شناخت اثر سطوح مختلف شوری بر میزان جوانه زنی دو گونه دیوخار (Lycium depressum Stocks.) و آتریپلکس (Bieb. Atriplex verrucifera) و آستانه های تحمل این گونه ها، انجام شده است. بدین منظور در منطقه اینچه برون، از گونه های مذکور بذور جمع آوری و پس از آماده سازی، در محیط آزمایشگاهی کشت شدند. روش پژوهش بدین صورت بوده است که در هر پتری دیش تعداد ۲۰ بذر تحت تنش های شوری شاهد، ۲/۰، ۴/۰، ۶/۰ و ۸/۰ مول بر لیتر قرار گرفته و درصد جوانه زنی اندازه گیری شد. طرح به صورت فاکتوریل در دو گونه با پنج تکرار در چهار نمک کلرید کلسیم، کلرید سدیم، سولفات سدیم و سولفات منیزیم انجام شده است. سپس با استفاده از آزمون مقایسه میانگین یک طرفه دانکن در نرم افزار SPSS۲۳، به بررسی و سنجش اختلاف میانگین سطوح مختلف شوری پرداخته شد. نتایج نشان داد با افزایش شوری درصد جوانه زنی به صورت معنی داری کاهش می یابد. نتایج حاصله نشان داد که حد آستانه تحمل دو گونه ی فوق به شوری برای نمک های سولفات سدیم و کلرید کلسیم ۲/۰، کلرید سدیم ۴/۰، و سولفات منیزیم بیش از ۸/۰ مول بر لیتر می باشد و غلظت بیش از آن باعث کاهش درصد جوانه زنی بذرها تا کمتر از ۵۰ درصد خواهد شد. با توجه به بومی بودن گونه دیوخار ترکمنی و استفاده های چند منظوره ی آن، می توان برای اصلاح و احیا مراتع استفاده از این گونه را به جای آتریپلکس پیشنهاد داد.

کلیدواژه ها:

شوری ، تنش ، جوانه زنی ، دیوخار ، آتریپلکس ، اینچه برون