استفاده از گیاهان سازگار و مقاوم به تغییرات اقلیمی و خشکی در مراتع

بحران آب و مسئله تغییرات اقلیم، موضوعی جدید یا مختص کشور ایران نیست. این بحران مسئله ای است که بیشتر کشورهای دنیا بصورت جدی با آن مواجه هستند. کشور ایران نیز به علت قرار گرفتن در کمربند خشک جغرافیایی و نوار بیابانی جزء مناطق کم باران جهان بشمار می آید. با این شرایط، مهمترین مشکلی که کشور ما با آن مواجه است استرس آبی و مقاومت گیاهان به این مسئله مهم می باشد. جهت مقابله با این مشکلات، برنامه ریزی جهت مدیریت منابع آبی و از طرفی استفاده از گیاهان مقاوم به تنش حاصل از تغییرات اقلیمی از ضروریات در بخش مراتع می باشد. تخریب سرزمین، خاک ها، جنگل ها، مراتع و کاهش رطوبت خاک و تالاب ها نقش کلیدی در آزادسازی کربن در جو و افزایش پیامدهای تغییر اقلیمی و گرمایش جهانی دارند. حرکت در مسیر بهبود بیولوژیک و پایدارسازی اراضی و منابع زیستی کشور، گامی بسیار حیاتی برای خنک کردن محیط، کاهش گرمایش، کاهش اثرات و پیامدهای فراگیر آن دارد که می تواند برای آینده توسعه پایدار کشور روشی پایدار و کم هزینه محسوب شود. در چنین شرایطی از جمله برنامه های پیش رو به جهت رسیدن به توسعه پایدار، بدون شک شناخت گونه های بومی و مقاوم به خشکی در هر منطقه رویشی و ترویج توسعه کاشت این گونه ها می باشد. این تحقیق به بررسی چالش ها و فرصت های موجود در مسئله تغییر اقلیم و کم آبی و تبیین شاخص هایی برای کاشت گیاهان مقاوم به خشکی پرداخته و سپس به معرفی مناسب ترین گونه های سازگار و مقاوم به خشکی در شرایط خشک و کم آبی می پردازد.

کلیدواژه ها:

سازگار ، تغییر اقلیم ، مقاوم به خشکی ، خشکسالی ، مرتع