استفاده از گیاه دارویی روناس در رنگرزی سنتی

براساس اسناد و شواهد، هنر رنگرزی در ایران رواج داشته و ایرانیان در رنگرزی سنتی بسیار سرآمد بودند. امروزه با گذر زمان و مدرنیته شدن، شاهد کاهش رنگرزی سنتی با گیاهان هستیم. هدف از پژوهش حاضر، چگونگی روش های رنگرزی سنتی با استفاده از گیاه دارویی روناس می باشد. در این تحقیق کیفی از مطالعات ستادی و میدانی جهت جمع آوری داده ها استفاده شده است. ابزار این تحقیق مصاحبه های باز و نیمه ساختار یافته بوده و یافته ها به روش توصیفی ارائه گردید. نتایج نشان داد با استفاده از گیاه روناس که یک گیاهی دارویی- رنگ ده است، می توان به عنوان رنگزای طبیعی در تولید رنگ های فیلی، طلایی، قرمزطبیعی و پوست پیازی استفاده نمود که نه تنها دارای کیفیت بالا بوده و حساست پوستی ایجاد نمی کند؛ بلکه به لحاظ زیست محیطی کاملا سازگار می باشد. در گذشته رنگرزی حرفه ای بود که در خانواده های خاصی به صورت موروثی انتقال یافته و در بخشی از تاریخ ایران سبب اشتغال زایی، کمک به افزایش درآمد ناخالص ملی و ایجاد ارزش افزوده بالا در محصول نهایی می شد، متاسفانه امروزه به دلایل متعددی دچار فرسایش شده است. بنابراین لازم است جهت حفظ این سنت و فرهنگ دیرینه و استفاده ی حداکثری از گیاه دارویی روناس، به مستندسازی دانش بومی آن پرداخته شود.

کلیدواژه ها:

دانش بومی ، گیاهان رنگ ده ، رنگرزی سنتی ، مصاحبه ی نیمه ساختاریافته