نقش مشارکت معاونان در تصمیم گیری های آموزشی مدیران وتاثیر آن بر اثربخشی مدیریت مدرسه

هدف این پژوهش بررسی نقش مشارکت معاونان در تصمیم گیری های آموزشی مدیران و تاثیر آن بر اثربخشی مدیریت مدرسه است. پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و به شیوه پیمایشی انجام شد و جامعه آماری شامل مدیران و معاونان مدارس بود که نمونه گیری به صورت هدفمند/در دسترس صورت گرفت. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه و مصاحبه نیمه ساختاریافته (در صورت لزوم) بود و برای اطمینان از روایی و پایایی از نظر خبرگان و ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد. روند پژوهش با تعریف ابعاد مشارکت (مشارکت در برنامه ریزی آموزشی، تصمیم گیری در امور یاددهی–یادگیری، ارزشیابی و پیگیری امور آموزشی) و سنجش ابعاد اثربخشی مدیریت مدرسه (بهبود کیفیت تدریس، هماهنگی اجرایی، رضایت شغلی، کاهش تعارضات، و ارتقای عملکرد دانش آموزان) پیگیری گردید. تحلیل داده ها با مدل تحلیل محتوای کیفی برای بخش کیفی و آمار توصیفی و استنباطی (همبستگی/رگرسیون) برای بخش کمی انجام شد. یافته ها نشان داد مشارکت معنادار معاونان در تصمیم گیری های آموزشی، شفافیت فرایندها و سرعت اجرای تصمیم ها را افزایش می دهد و موجب همسویی بیشتر کارکنان با اهداف آموزشی مدرسه می شود. همچنین مشارکت معاونان با افزایش مسئولیت پذیری و پاسخگویی، کیفیت نظارت آموزشی و پیگیری برنامه ها را تقویت می کند. نتایج حاکی از وجود رابطه مثبت و معنادار بین سطح مشارکت معاونان و اثربخشی مدیریت مدرسه است؛ به گونه ای که مدارس با تصمیم گیری مشارکتی، هماهنگی سازمانی بالاتر و تعارض کمتری تجربه می کنند. در مجموع، تقویت سازوکارهای مشارکت (تشکیل شوراهای آموزشی، تفویض اختیار هدفمند و نظام بازخورد) به عنوان راهبردی موثر برای ارتقای اثربخشی مدیریت مدرسه پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

مشارکت معاونان ، تصمیم گیری آموزشی ، مدیریت مشارکتی ، اثربخشی مدیریت مدرسه ، بهبود کیفیت آموزشی