راهکارهای فعال سازی دانش آموزان بی انگیزه در کلاس درس

بی انگیزگی دانش آموزان یکی از چالش های مهم فرایند یاددهی یادگیری است که می تواند موجب کاهش مشارکت کلاسی، افت پیشرفت تحصیلی و کاهش علاقه به فعالیت های آموزشی شود. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تبیین راهکارهای فعال سازی دانش آموزان بی انگیزه در کلاس درس انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی تحلیلی و از نوع مطالعات مروری است و اطلاعات آن از طریق بررسی کتاب ها، مقالات علمی و پژوهش های مرتبط با انگیزش تحصیلی، بی انگیزگی و مشارکت دانش آموزان گردآوری شده است. یافته های پژوهش نشان داد که بی انگیزگی تحت تاثیر مجموعه ای از عوامل فردی، روان شناختی، خانوادگی، مدرسه ای و آموزشی شکل می گیرد و برای کاهش آن نمی توان به یک راهکار واحد تکیه کرد. نتایج همچنین نشان داد که ایجاد رابطه مثبت و حمایتگرانه میان معلم و دانش آموز، تقویت خودکارآمدی، ارائه بازخورد سازنده، استفاده از روش های تدریس فعال، فعالیت های گروهی و مشارکتی، ایجاد فرصت انتخاب، معنادار کردن محتوای آموزشی و استفاده هدفمند از فناوری می تواند در افزایش انگیزش و مشارکت دانش آموزان موثر باشد. بر اساس یافته ها، فعال سازی دانش آموزان بی انگیزه فرایندی تدریجی و چندبعدی است که نیازمند همکاری معلم، خانواده و مدرسه و توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان است. در نتیجه، ایجاد محیطی امن، حمایتگر و دانش آموزمحور می تواند زمینه بازگشت دانش آموزان بی انگیزه به فرایند یادگیری و افزایش مشارکت آنان را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

انگیزش تحصیلی ، بی انگیزگی دانش آموزان ، مشارکت کلاسی ، یادگیری فعال ، خودکارآمدی