مروری بر فناوری پلاسمای سرد در فرآوری ادویه جات مکانیسم های غیرفعال سازی میکروبی، تخریب آفلاتوکسین و تاثیر بر کیفیت

ادویه جات به عنوان منابع غنی از ترکیبات زیست فعال و طعم دهنده های طبیعی جایگاه ویژه ای در صنعت غذا دارند. با این حال، آلودگی میکروبی و آلودگی به مایکوتوکسین ها به ویژه آفلاتوکسین ها چالش جدی برای ایمنی و تجارت این محصولات ایجاد کرده است. روش های متداول گندزدایی مانند بخار و اتیلن اکساید اغلب منجر به کاهش کیفیت حسی، تخریب ترکیبات فرار و کاهش ترکیبات زیست فعال می شوند. در سال های اخیر فناوری پلاسمای سرد به عنوان یک روش غیر حرارتی، امیدوارکننده برای حفظ ایمنی و کیفیت ادویه جات مطرح شده است. این مقاله مروری به طور سیستماتیک آخرین یافته های علمی ۲۰۱۸-۲۰۲۵ پیرامون کاربرد پلاسمای سرد در ادویه جات را بررسی می کند. مکانیسم های غیر فعال سازی میکروارگانیسم ها شامل باکتری ها و قارچ ها، تخریب آفلاتوکسین از طریق غیر فعال سازی قارچ، مهار بیوسنتز و تخریب شیمیایی و اثرات آن بر ترکیبات زیست فعال فنول ها، فلاونوئیدها، کپسایسینوئیدها، پیپرین، ترکیبات فرار و ویژگی های فیزیکوشیمیایی رنگ، فعالیت آبی، رطوبت و خواص آنتی اکسیدانی تشریح می شود. نتایج نشان می دهد که پلاسمای سرد می تواند بار میکروبی و سطح آفلاتوکسین را کاهش داده و در بسیاری از موارد ترکیبات فنولی و ظرفیت آنتی اکسیدانی را افزایش دهد. با این حال اثربخشی این فناوری به شدت به نوع ادویه، پارامترهای فرآیند (ولتاژ، توان، زمان، گاز حامل) و نوع پلاسمای استفاده شده وابسته است. در نهایت چالش های پیش روی صنعتی سازی این فناوری و چشم انداز تحقیقاتی آینده شامل مطالعه بر روی طیف وسیع تری از مایکوتوکسین ها و بسترهای ادویه ای و بهینه سازی فرآیند ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

فرآوری غیر حرارتی ، کاهش مایکوتوکسین ، گندزدایی قارچی ، ترکیبات فرار ، ادویه جات ، پایداری کیفی