نقش هوش مصنوعی و فناوری های نوین در تحول نظام های آموزشی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 35

فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CONFERWAN01_1000

تاریخ نمایه سازی: 31 مرداد 1405

چکیده مقاله:

تحولات گسترده فناوری در دهه های اخیر، نظام های آموزشی را با تغییرات بنیادین مواجه ساخته است. در میان فناوری های نوظهور، هوش مصنوعی به عنوان یکی از مهم ترین پیشران های تحول آموزشی، ظرفیت بالایی برای شخصی سازی یادگیری، بهبود فرآیندهای تدریس، ارتقای نظام های ارزشیابی و افزایش دسترسی به فرصت های آموزشی دارد. هوش مصنوعی با بهره گیری از الگوریتم های یادگیری ماشین، تحلیل داده های آموزشی، سامانه های هوشمند آموزش دهی و دستیارهای مجازی، امکان شناسایی نیازهای فردی دانش آموزان و ارائه مسیرهای یادگیری متناسب با توانایی ها و علایق آنان را فراهم می کند. همچنین فناوری هایی مانند واقعیت مجازی، واقعیت افزوده، کلان داده، رایانش ابری و اینترنت اشیا، زمینه ایجاد محیط های یادگیری تعاملی، انعطاف پذیر و فراگیر را فراهم آورده اند. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش هوش مصنوعی و فناوری های نوین در تحول نظام های آموزشی و تحلیل فرصت ها، چالش ها و الزامات بهره گیری موثر از این فناوری ها است. روش پژوهش از نوع مروری تحلیلی بوده و داده های مورد نیاز با مطالعه منابع کتابخانه ای، مقالات علمی و پژوهش های مرتبط گردآوری شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که فناوری های هوشمند می توانند نقش مهمی در افزایش کیفیت آموزش، کاهش نابرابری های آموزشی، تقویت نقش معلمان، بهبود تصمیم گیری های مدیریتی و ارتقای مهارت های یادگیری فراگیران ایفا کنند. با این حال، چالش هایی مانند کمبود زیرساخت های فناورانه، مسائل اخلاقی، حفظ حریم خصوصی داده ها، نابرابری دیجیتال و نیاز به توانمندسازی معلمان، از موانع اصلی توسعه آموزش هوشمند محسوب می شوند. نتایج پژوهش تاکید می کند که استفاده موفق از هوش مصنوعی در نظام آموزشی نیازمند برنامه ریزی راهبردی، سیاست گذاری مناسب، توسعه زیرساخت ها و توجه هم زمان به ابعاد انسانی و فناورانه آموزش است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، فناوری های نوین آموزشی ، تحول نظام آموزشی ، یادگیری هوشمند ، آموزش دیجیتال ، فناوری اطلاعات و ارتباطات

نویسندگان

محمد فراحی قصرابونصر

لیسانس مطالعات اجتماعی، دانشگاه تربیت معلم امام جعفر صادق بهبهان، معاون آموزشی هنرستان

مینا معماری منش

لیسانس روانشناسی بالینی، دانشگاه شهید چمران اهواز، مشاور آموزشگاه