آینده پژوهی کاربرد هوش مصنوعی در شخصی سازی یادگیری و پیامدهای آن برتاب آوری تحصیلی دانش آموزان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 33

فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CONFERWAN01_592

تاریخ نمایه سازی: 31 مرداد 1405

چکیده مقاله:

پژوهش حاضر با هدف آینده پژوهی کاربرد هوش مصنوعی در شخصی سازی یادگیری و بررسی پیامدهای آن بر تاب آوری تحصیلی دانش آموزان انجام شد. این مطالعه با رویکرد توصیفی–تحلیلی و بر پایه مرور و تحلیل منابع علمی، اسناد پژوهشی و دیدگاه های نظری مرتبط صورت گرفت. در روند پژوهش، مفاهیم کلیدی هوش مصنوعی آموزشی، یادگیری شخصی سازی شده و تاب آوری تحصیلی شناسایی، دسته بندی و پیوندهای مفهومی میان آن ها بررسی شد. سپس با استفاده از مدل تحلیل مضمون و مقایسه الگوهای موجود، ظرفیت ها، فرصت ها و چالش های به کارگیری هوش مصنوعی در محیط های آموزشی تحلیل شد. نتایج نشان داد که هوش مصنوعی می تواند با تنظیم محتوا، سرعت، سطح دشواری و نوع بازخورد آموزشی متناسب با ویژگی های فردی دانش آموزان، فرایند یادگیری را کارآمدتر سازد. همچنین مشخص شد که این نوع شخصی سازی در صورت اجرای صحیح، موجب افزایش احساس شایستگی، کاهش اضطراب تحصیلی، ارتقای انگیزش درونی و تقویت تاب آوری تحصیلی می شود. یافته ها بیانگر آن بود که بازخوردهای فوری، پایش مستمر عملکرد و شناسایی زودهنگام افت تحصیلی از مهم ترین کارکردهای هوش مصنوعی در حمایت از پایداری آموزشی دانش آموزان است. در عین حال، پژوهش نشان داد که وابستگی بیش از حد به سامانه های هوشمند، شکاف دسترسی دیجیتال و ضعف سواد فناورانه می تواند اثربخشی این رویکرد را کاهش دهد. بر اساس تحلیل انجام شده، آینده یادگیری شخصی سازی شده با هوش مصنوعی در گرو تلفیق فناوری با حمایت انسانی، تعامل عاطفی و طراحی آموزشی عادلانه است. نتایج همچنین نشان داد که این فناوری در صورت توجه به تفاوت های فردی و نیازهای روان شناختی، می تواند توان مقاومت دانش آموزان در برابر شکست و فشارهای تحصیلی را افزایش دهد. در مجموع، هوش مصنوعی ظرفیت آن را دارد که یادگیری را از الگوی یکنواخت و عمومی به فرایندی منعطف، هدفمند و متناسب با نیازهای هر دانش آموز تبدیل کند. با این حال، تحقق کامل این ظرفیت نیازمند سیاست گذاری آموزشی مناسب، توانمندسازی معلمان و فراهم سازی زیرساخت های فناوری در مدارس است. بنابراین، آینده پژوهی این حوزه نشان می دهد که هوش مصنوعی نه جایگزین معلم، بلکه ابزاری موثر برای ارتقای کیفیت یادگیری و پایداری تحصیلی دانش آموزان خواهد بود.

نویسندگان

پروین مصطفایی

لیسانس فقه و حقوق، دبیر

زهرا پاسبان

دانشجوی ارشد مدیریت آموزشی، معاون آموزشی

ناهید حاجی آقاجانی

لیسانس ادبیات، فرهنگی

فرزاد تات شه دوست

دلنشجوی دکتری تخصصی مهندسی برق کنترل دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسار، گرمسار، سمنان، ایران