حقوق فناوری های نوین راهکاری برای پایداری محیط زیست و تضمین امنیت غذایی در نظام کشاورزی نوین

امنیت غذایی به عنوان یکی از اساسی ترین نیازهای بشری همواره محور توسعه پایدار در جوامع بوده است. در ایران تامین غذا برای جمعیت رو به رشد در تقاطع چالش های جدی اقتصادی و زیست محیطی قرار دارد به طوری که ردپای محیط زیستی فعالیت های کشاورزی مستقیما بر ظرفیت تولید بلندمدت تاثیر می گذارد. در این میان به کارگیری فناوری های نوین مانند بیوتکنولوژی، کشاورزی دقیق و اینترنت اشیا پتانسیل تغییر بنیادین در بهره وری و پایداری را فراهم آورده است. با این حال ادغام این فناوری ها بدون توجه به چارچوب های حقوقی و اخلاقی، آنها می تواند منجر به نابرابری های جدید در حکمرانی شود. این مقاله با هدف اهمیت بررسی تدوین و اجرای حقوق فناوری های نوین در بخش کشاورزی، محیط زیست و امنیت غذایی به دنبال تبیین این موضوع است که چگونه یک چارچوب حقوقی منسجم از طریق تعریف دقیق حقوق مالکیت داده های کشاورزی و شفافیت الگوریتمی می تواند بهره برداری مسئولانه از این ابزارها را تضمین و اهداف پایداری را محقق سازد.

کلیدواژه ها:

امنیت غذایی ، فناوری های نوین ، حقوق ، کشاورزی ، پایداری محیط زیست ، حکمرانی داده ها