تاثیرات زیست محیطی سوختن مازوت بر امنیت غذایی و کشاورزی

سوختن مازوت (Heavy Fuel Oil; HFO) به عنوان یکی از ارزان ترین منابع انرژی در نیروگاه های برق، صنایع سنگین و کشتیرانی همچنان در کشورهای در حال توسعه مانند ایران، روسیه و مصر نقش محوری ایفا می کند. این پژوهش با استفاده از چارچوب ارزیابی چرخه حیات و مدل سازی سیستمی اثرات زیست محیطی احتراق مازوت بر تغییرات اقلیمی و کشاورزی را در یک رویکرد یکپارچه هم بست آب انرژی (غذا) بررسی می کند. انتشار آلاینده های کلیدی شامل دی اکسید گوگرد، اکسیدهای نیتروژن، ذرات معلق و کربن سیاه از طریق مکانیسم های چندگانه از جمله باران اسیدی، رسوب ذرات و تقویت گرمایش کوتاه مدت، عملکرد محصولات کشاورزی را تا ۱۵-۳۰ درصد کاهش می دهد و امنیت غذایی را در مقیاس منطقه ای تهدید می کند. تحلیل مبتنی بر داده های میدانی سه نیروگاه مازوت سوز در ایران، مدل های چرخه حیات با پایگاه دیتابیس محیط زیستی فرآیندها و شبیه سازی اقلیمی – کشاورزی (DSSAT + ASIM) نشان داد که هر تن مازوت سوزانده شده ۳.۱ تن CO۲ منتشر می کند که ۴۰-۶۰٪ آن در مرحله استخراج و پالایش است. کربن سیاه با پتانسیل گرمایش جهانی ۹۲۰ برابر CO۲ در ۲۰ سال ذوب یخ های قطبی را ۲۰-۳۰ درصد تسریع کرده و الگوهای بارش را در خاورمیانه تغییر می دهد. باران اسیدی pH خاک را ۱.۰۵ واحد کاهش داده و فراهمی زیستی فلزات سنگین وانادیوم و نیکل را افزایش می دهد که منجر به کاهش ۲۵ درصد عملکرد گندم در استان های مرکزی ایران و خسارات اقتصادی بیش از ۱.۶۳ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۳-۲۰۲۴ شد. این مطالعه با پر کردن شکاف پژوهش ها در ارتباط سیستمی انرژی-اقلیم-غذا- سیاست های جایگزینی سوخت هیدروژن سبز، بیوفول ها، پایش زیست محیطی و کشاورزی انطباقی را پیشنهاد می کند که می تواند رد کربن را ۵۰-۷۰٪ کاهش داده و امنیت غذایی را در کشورهای وابسته به فسیلی ها تقویت کند.

کلیدواژه ها:

مازوت ، ارزیابی چرخه حیات ، کربن سیاه ، باران اسیدی ، تغییرات اقلیمی ، امنیت غذایی ، هم بست ، ایران