اثرات سطوح مختلف بیوپلکس منگنز به عنوان منبعی از منگنز به همراه پروبیوتیک و مولتی آنزیم بر عملکرد رشد و میکروفلورای دستگاه گوارش جوجه های گوشتی

به منظور بررسی اثرات ترکیبی و همزمان سطوح مختلف بیوپلکس منگنز به همراه پروبیوتیک و مولتی آنزیم بر عملکرد و میکروفلورای دستگاه گوارش جوجه های گوشتی، تعداد ۶۴۰ قطعه جوجه نر یک روزه سویه راس ۳۰۸ در دو آزمایش مستقل با چهار سطح بیوپلکس منگنز (۰، ۶۰، ۷۲ و ۸۴ میلی گرم در هر کیلوگرم از جیره)، دو سطح پروبیوتیک (Parsilac و ۲۰۰ میلی گرم در هر کیلوگرم) و دو سطح مولتی آنزیم Combo (۰ و ۵۰۰ میلی گرم در هر کیلوگرم از جیره) در قالب طرح کاملا تصادفی با آرایش فاکتوریل (۴x۲) در مجموع با ۱۶ تیمار آزمایشی ۴ تکرار و ۱۰ قطعه جوجه در هر تکرار تا سن ۴۲ روزگی پرورش داده شدند. فاکتورهای اندازه گیری شده در این آزمایش شامل شاخص های مربوط به عملکرد میزان مصرف غذا، میزان افزایش وزن بدن، ضریب تبدیل غذایی و میکروفلورای دستگاه گوارش بودند. تجزیه و تحلیل آماری داده ها در این مطالعه با استفاده از بسته نرم افزاری SAS صورت گرفت. پس از تجزیه واریانس داده ها (ANOVA)، مقایسه میانگین تیمارها با روش آزمون چند دامنهای توکی انجام شد. نتایج نشان داد که عملکرد جوجه های گوشتی، مصرف خوراک و ضریب تبدیل (خوراک) در جیره های حاوی سطوح ۷۲ میلی گرم منگنز به تنهایی و همراه پروبیوتیک و مولتی آنزیم بالاترین اختلاف معنی دار را با شاهد داشتند (P>۰.۰۵). تیمارهای حاوی سطوح مختلف منگنز به همراه پروبیوتیک و همچنین به همراه مولتی آنزیم میزان لاکتوباسیلوس ایلئوم را افزایش و میزان اشرشیاکلی روده کور را کاهش دادند که با تیمار شاهد اختلاف معنی دار داشتند (P>۰.۰۵). نتایج نشان می دهد که تیمار با سطح ۶۰ و ۷۲ میلی گرم منگنز به همراه پروبیوتیک و مولتی آنزیم نسبت به سایر تیمارها نتایج امیدبخشی بر صفات مورد مطالعه از جمله عملکرد و جمعیت میکروبی دستگاه گوارش داشت اما برای درک اثر متقابل مکمل های استفاده شده نیاز به بررسی و تحقیق بیشتر می باشد.

کلیدواژه ها:

پروبیوتیک ، جوجه گوشتی ، عملکرد ، منگنز ، مولتی آنزیم