ارزیابی مقایسهای عملکرد و پایداری سیستمهای کشاورزی پایدار و مرسوم در تولید غلات و پیامدهای آن بر امنیت غذایی

ایران در دریای خزر با چهار کشور ساحلی دیگر همسایه است که از بین آنها دو کشور روسیه و قزاقستان جزو بزرگ ترین صادرکنندگان غلات و گندم در جهان هستند. ایران نیز فناوری پیشرفته و توانمندی ویژه ای در حوزه فرآوری غلات و تولید غذا دارد که همواره بیشتر ظرفیت آن نیمه فعال است. تولید غلات به عنوان بخش اصلی تامین غذا در جهان نقشی اساسی در پایداری امنیت غذایی دارد. افزایش جمعیت، محدودیت منابع طبیعی و تغییرات اقلیمی سبب شده است که ارزیابی سیستم های مختلف تولید، به ویژه کشاورزی پایدار و مرسوم اهمیت ویژه ای پیدا کند. این مقاله با هدف مقایسه عملکرد، بهره وری، پیامدهای زیست محیطی و اقتصادی این دو سیستم در تولید غلات و تحلیل اثرات آنها بر امنیت غذایی تدوین شده است. یافته ها نشان می دهد که سیستم مرسوم در کوتاه مدت عملکرد بالاتری ارائه می دهد اما به دلیل وابستگی شدید به نهاده های شیمیایی و تخریب منابع پایداری تولید را تهدید می کند. در مقابل کشاورزی پایدار با بهبود کیفیت خاک، کاهش مصرف نهاده ها و افزایش بهره وری بلندمدت توان بیشتری در تقویت امنیت غذایی دارد.

کلیدواژه ها:

کشاورزی ، پایدار ، امنیت غذایی ، غلات ، سلامت