فرآوری محتویات شکمبه گاوی حاصل از کشتارگاه و به کارگیری آن در تولید خوراک دام

صنعت دامپروری به عنوان محور امنیت غذایی همواره با دو چالش عمده تامین خوراک مقرون به صرفه و مدیریت پسماند روبرو بوده است. از سوی دیگر کشتارگاه ها به عنوان حلقه پایانی این زنجیره با حجم عظیمی از ضایعات به ویژه محتویات دستگاه گوارش مواجه هستند که مدیریت ناصحیح آنها تهدیدی جدی برای محیط زیست محسوب می شود. محتویات شکمبه گاوی که حدود ۱۵ تا ۲۰ درصد وزن زنده دام را تشکیل می دهد نه یک پسماند بلکه یک ماده اولیه ارزشمند با قابلیت تبدیل به خوراک دام است. این مقاله به بررسی جامع فرآیندهای مختلف فرآوری، آنالیز دقیق ارزش غذایی، مزایا، محدودیت ها و استانداردهای لازم برای استفاده ایمن از محتویات شکمبه فرآوری شده در جیره نشخوارکنندگان می پردازد. همچنین با ارائه یک آنالیز اقتصادی دقیق و مبتنی بر داده های واقعی (با فرض ظرفیت ۴ تن در روز) توجیه پذیری مالی احداث یک واحد فرآوری را مورد ارزیابی قرار می دهد. نتایج این مطالعه نشان می دهد که سرمایه گذاری در این حوزه، علاوه بر حل معضل زیست محیطی می تواند به ایجاد یک کسب و کار سودآور و پایدار منجر شده و سهم قابل توجهی در کاهش هزینه های تولید در صنعت دامپروری ایفا کند.

کلیدواژه ها:

محتویات شکمبه ، ضایعات کشتارگاه ، خوراک دام ، ارزش غذایی ، توجیه اقتصادی ، بازیافت ، توسعه پایدار