ارائه یک مدل عرصه ای از اجرای پروژه HSE به همراه روش ارزیابی مدیریت ریسک؛ مطالعه موردی در پروژه آب و فاضلاب

پروژه های آب و فاضلاب به دلیل ماهیت پرخطر، عملیاتی با ریسک های متنوعی در حوزه ایمنی، بهداشت و محیط زیست HSE مواجه هستند. این پژوهش با هدف شناسایی و اولویت بندی ریسک های کلیدی در چنین پروژه هایی از روش تحلیل حالات شکست و آثار آن FMEA استفاده کرده است. مطالعه موردی بر روی پروژه فاضلاب شهری تهران انجام شد و داده ها از ۴۰ پاسخ دهنده (۸۰٪ مردان، میانگین سن ۳۸ سال، میانگین سابقه ۱۲ سال) جمع آوری گردید. شاخص های شدت (S)، احتمال وقوع و قابلیت کشف (D) برای پنج ریسک اصلی ارزیابی شد و عدد اولویت ریسک (RPN) محاسبه گردید. نتایج نشان داد که ریزش دیواره در حفاری با RPN ۴۳۲ بالاترین اولویت را دارد، به دنبال آن تماس با گازهای سمی (RPN ۳۳۶) و برق گرفتگی تجهیزات (RPN ۲۹۴) قرار دارد. آلودگی آب آشامیدنی با RPN ۱۸۰ کم ترین اولویت را کسب کرد. این یافته ها بر ضرورت اقدامات پیشگیرانه مانند پایدارسازی دیواره ها و نظارت بر گازها تاکید دارند. روش FMEA با دقت بالا امکان اولویت بندی موثر ریسک ها را فراهم آورد و پیشنهاد می شود در پروژه های مشابه اعمال شود. ادغام این روش با استانداردهای ISO ۳۱۰۰۰ می تواند سطح HSE را تا ۴۰ درصد بهبود بخشد. این مدل چارچوبی عملی برای مدیران پروژه ارائه می دهد تا ریسک ها را پیش از وقوع مدیریت کنند و پایداری پروژه را تضمین نمایند.

کلیدواژه ها:

مدیریت ریسک ، RPN ، HSE ، FMEA ، پروژه های فاضلاب ، اولویت بندی