واکاوی نقش هوش مصنوعی در مدیریت هوشمند کلاس درس و تقویت یادگیری فعال دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف واکاوی نقش هوش مصنوعی در مدیریت هوشمند کلاس درس و سازوکارهای آن برای تقویت یادگیری فعال دانش آموزان انجام شده است. در این مطالعه، از روش کیفی با رویکرد تحلیل محتوای استنتاجی استفاده شد تا ابعاد مختلف ادغام فناوری های هوشمند در فرایندهای آموزشی بررسی گردد. روند پژوهش شامل مرور نظام مند متون علمی، اسناد بالادستی و چارچوب های نظری نوین در حوزه فناوری آموزشی در بازه زمانی سال های اخیر بوده است. مدل تحلیل مطالب مبتنی بر استخراج مفاهیم کلیدی و دسته بندی آن ها در قالب محورهای مدیریت داده محور، شخصی سازی مسیر یادگیری و ارتقای تعاملات آموزشی صورت پذیرفت. نتایج به دست آمده نشان می دهد که هوش مصنوعی از طریق ارائه بازخوردهای آنی، تحلیل دقیق رفتارهای یادگیری و کاهش بار شناختی معلم، زمینه را برای گذار از آموزش سنتی به محیط های یادگیری فعال و دانش آموزمحور فراهم می آورد. یافته ها حاکی از آن است که به کارگیری این فناوری منجر به افزایش انگیزه درونی، بهبود مدیریت زمان در کلاس درس و شخصی سازی محتوا مطابق با سطح توانایی فراگیران می گردد. با این حال، پژوهش تاکید می کند که کاربست این ابزارها مستلزم توجه دقیق به ملاحظات اخلاقی و حفظ پیوند عاطفی و تربیتی میان معلم و دانش آموز است. در نهایت، مدل پیشنهادی این تحقیق بر جایگاه هوش مصنوعی به عنوان دستیار هوشمند در خدمت ارتقای کیفیت تعاملات انسانی در کلاس درس دلالت دارد که می تواند به کاهش خستگی آموزشی و افزایش بهره وری یادگیری منجر شود. این نتایج مسیر روشنی را برای سیاست گذاران و معلمان جهت بازنگری در راهبردهای تدریس در عصر دیجیتال ترسیم می نماید.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مدیریت کلاس درس ، یادگیری فعال ، شخصی سازی آموزش ، تحول دیجیتال