بررسی تاثیر مشارکت والدین در برنامه های پرورشی مدرسه

مشارکت والدین در برنامه های پرورشی مدرسه یکی از مهم ترین عوامل موثر بر ارتقای کیفیت تربیت، بهبود عملکرد تحصیلی، افزایش انگیزه یادگیری و تقویت مهارت های اجتماعی و اخلاقی دانش آموزان محسوب می شود. پژوهش های انجام شده در ایران نشان داده اند که تعامل مستمر میان خانه و مدرسه، علاوه بر افزایش اعتماد متقابل، موجب ارتقای احساس مسئولیت دانش آموزان، کاهش آسیب های اجتماعی و تقویت سرمایه اجتماعی در محیط آموزشی می شود. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر مشارکت والدین در برنامه های پرورشی مدرسه و تبیین نقش این مشارکت در تحقق اهداف تربیتی نظام آموزش وپرورش است. پژوهش حاضر از نوع مروری تحلیلی بوده و با استفاده از منابع معتبر فارسی شامل کتاب ها، مقالات علمی پژوهشی و اسناد وزارت آموزش وپرورش انجام شده است. یافته ها نشان می دهد هرچه میزان مشارکت والدین در فعالیت های فرهنگی، تربیتی و پرورشی مدرسه افزایش یابد، کیفیت روابط دانش آموزان با مدرسه، میزان مسئولیت پذیری، اعتمادبه نفس، سلامت روان و موفقیت تحصیلی آنان نیز بهبود پیدا می کند. همچنین حمایت والدین از برنامه های پرورشی موجب همسویی اهداف تربیتی خانه و مدرسه شده و اثربخشی فعالیت های تربیتی را افزایش می دهد. بر اساس یافته ها، ایجاد بسترهای مناسب برای مشارکت فعال والدین باید به عنوان یکی از اولویت های مدیریت مدارس مورد توجه قرار گیرد (شعبانی، ۱۳۹۹؛ سیف، ۱۴۰۰؛ سند تحول بنیادین آموزش وپرورش، ۱۳۹۰).

کلیدواژه ها:

مشارکت والدین ، برنامه های پرورشی ، مدرسه ، تربیت دانش آموز ، تعامل خانه و مدرسه ، آموزش وپرورش