نقش آموزش هوش هیجانی در کاهش خشونت کلامی و رفتاری در میان دانش آموزان

خشونت در مدارس، چه به صورت کلامی و چه رفتاری، یکی از چالش های جدی نظام های آموزشی در سراسر جهان است. این پدیده نه تنها سلامت روانی دانش آموزان را تهدید می کند، بلکه فضای یادگیری را نیز ناامن و ناکارآمد می سازد. در سال های اخیر، توجه به هوش هیجانی به عنوان عاملی کلیدی در کاهش این معضل افزایش یافته است. پژوهش های متعدد نشان می دهد که دانش آموزانی از هوش هیجانی بالاتری برخوردارند، در مواجهه با تعارضات و موقعیت های تنش زا، واکنش های سازنده تری نشان می دهند و کمتر به خشونت کلامی یا رفتاری متوسل می شوند. این مقاله با رویکرد توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع معتبر داخلی و خارجی در بازه(۲۰۰۰تا ۲۰۲۴ )به بررسی نقش آموزش مهارت های هوش هیجانی در کاهش خشونت کلامی و رفتاری دانش آموزان می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که آموزش مولفه هایی چون خودآگاهی، خودتنظیمی، همدلی و مهارت های اجتماعی می تواند به طور معناداری از بروز رفتارهای خشونت آمیز در محیط مدرسه بکاهد و فضایی امن تر و حمایتگرانه تر برای یادگیری فراهم آورد. نتایج این پژوهش می تواند برای معلمان، مشاوران، مدیران آموزشی و سیاست گذاران حوزه تعلیم و تربیت مفید واقع شود.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، خشونت کلامی ، خشونت رفتاری ، دانش آموزان ، مهارت های اجتماعی ، آموزش ، مدارس