هم افزایی معلم و هوش مصنوعی: چشم اندازهای نوین در تحول آموزش

هدف پژوهش حاضر تبیین «هم افزایی معلم و هوش مصنوعی» و تحلیل نقش این هم افزایی در تحول آموزش است. روش پژوهش از نوع مروری، توصیفی-تحلیلی و کاربردی بوده و داده ها با مطالعه کتابخانه ای گردآوری و با رویکرد تحلیل محتوای کیفی سازمان دهی و تفسیر شدند. بر پایه تحلیل منابع منتخب، یافته ها در هشت محور اصلی دسته بندی شد: بازتعریف نقش معلم از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر و میانجی پداگوژیک؛ شخصی سازی پویا و داده محور یادگیری؛ ارتقای کیفیت تدریس و بهینه سازی فرایندهای یاددهی–یادگیری؛ ضرورت ارتقای سواد فناورانه و کاهش اضطراب تکنولوژیک معلمان؛ توسعه حرفه ای مستمر و بومی سازی شده؛ توجه به اخلاق دیجیتال، امنیت و حریم خصوصی داده ها؛ گذار از آموزش تکلیف محور به یادگیری مهارت محور و محصول محور؛ و در نهایت چالش های ساختاری، سیاست گذاری و شکاف دیجیتال. نتایج نشان داد که اثربخشی هوش مصنوعی در آموزش وابسته به «هوش تلفیقی» است؛ یعنی ترکیب توان پردازشی و تحلیلی ابزارهای هوشمند با قضاوت تربیتی، تعامل انسانی و هدایت اخلاقی معلم. بر این اساس، تحقق تحول آموزشی در عصر هوش مصنوعی مستلزم توانمندسازی پداگوژیک معلمان، بازنگری در ارزشیابی، تدوین چارچوب های اخلاقی و کاهش نابرابری در دسترسی به زیرساخت های فناوری است.

کلیدواژه ها:

هم افزایی معلم و هوش مصنوعی ، تحول آموزش ، یادگیری شخصی سازی شده ، سواد پداگوژیک هوش مصنوعی ، اخلاق دیجیتال ، توسعه حرفه ای معلمان ، ارزشیابی تکوینی ، شکاف دیجیتال