بررسی بسته بندی پلیمری نوین جهت حفظ کیفیت بادمجان طی دوره نگهداری

به منظور افزایش ماندگاری بادمجان قلمی و دلمه ای در طول زمان نگهداری در دمای محیط به مدت ۲۱ روز، از غلظت های مختلف پارافین به عنوان ماده تغییر فاز دهنده استفاده شد. پارافین با سطوح مختلف (صفر، ۷ و ۱۴ درصد بر مبنای وزن) در ساختار پلیمر مورد استفاده قرار گرفت و تاثیر آن بر ویژگی های بادمجان ها شامل افت وزن، مواد جامد محلول، پارامترهای رنگی، a و b، سفتی و محتوی فنل کل ارزیابی شد. نتایج نشان داد که در هر دو نوع بادمجان قلمی و دلمه ای افزایش سطح پارافین در ساختار پلی اتیلنی منجر به کاهش افت وزن و تغییرات مواد جامد محلول در نمونه های بادمجان طی نگهداری شد (۰/۰۵>p). افزایش سطح پارافین در ساختار پلیمری به طور معنی داری از افت سفتی نمونه ها جلوگیری کرد. نتایج پارامترهای رنگی گوشت بادمجان نشان داد شاخص روشنایی (L) با افزایش مدت زمان نگهداری به طور معنی داری کاهش و شاخص های قرمزی (a) و زردی (b) افزایش یافت اما افزایش درصد بکارگیری پارافین در ساختار پلیمر از کاهش شاخص روشنایی و افزایش شاخص های زردی و قرمزی جلوگیری نمود. استفاده از فیلم پلیمر پارافین به طور معنی داری (۰/۰۵>p) از افت محتوی فنل در طول زمان نگهداری جلوگیری کرد. در مجموع می توان نتیجه گرفت که استفاده از ۱۴ درصد پارافین در ساختار فیلم پلی اتیلنی منجر به کاهش افت ویژگی های فیزیکوشیمیایی در نمونه های بادمجان طی نگهداری می شود.

کلیدواژه ها:

بسته بندی ، پارافین ، مواد تغییر فاز دهنده ، بادمجان ، ضایعات پس از برداشت