بررسی شاخص تفاضل نرمال شده پوشش گیاهی (NDVI) در حوزه سیرا

افزایش جمعیت همراه با فعالیت های روستایی یا شهری در اطراف مراتع ییلاقی به یک روند تصاعدی هندسی تبدیل شده است. مراتع ییلاقی و ویژگی های اکوسیستم آن منجر به تغییرپذیری بالا در مقیاس های مکانی-زمانی کوتاه جوامع گیاهی اطراف می شود. با هزینه نسبتا کم و سرعت بیشتر به نظر می رسد سنجش از دور کاربردی ترین مکانیسم برای تشخیص تحولات مکانی-زمانی و ارزیابی روند تغییرات پوشش گیاهی با استفاده از تجزیه و تحلیل چندزمانه است [۱]. سنجش از دور تصاویری را ارائه می دهد که برای مدیریت پایدار اکوسیستم ها ضروری است تا تخریب جبران ناپذیر ناشی از فعالیت های انسانی در نتیجه سوءاستفاده از منابع طبیعی را کاهش دهد [۱][۲]. هدف از این پژوهش بررسی وضعیت پوشش گیاهی حوزه با استفاده از شاخص تفاضل نرمال شده پوشش گیاهی است. برای محاسبه (NDVI) از تصویر لندست ۹ کالکشن ۲ لول ۲ استفاده شد. برای تبدیل رادیانس به رفلکتنس بر اساس مقادیر رفلکتنس متادیتا و دستور باندمس بر روی باندها فرمول (۰/۰۱-) + ۰/۰۰۰۰۲۱ = b اجرا شد. مقادیر دیجیتال نامبر تصویر به سرفیس رفلکتنس (۰-۱) تبدیل شد. دامنه های مختلف (NDVI) از قبیل بالاتر از ۱، ۱.۵، ۲ و ۳ مورد بررسی قرار گرفت و از نقشه شیپ فایل آنها خروجی گرفته شد. نتایج نشان داد بیشترین میزان NDVI مربوط به باغات و اطراف آبراهه اصلی است که دارای پوشش گیاهی باغی درختی است و پس از آن مربوط به تیپ ۲) AS-Ag-On است که دارای بیشترین درصد پوشش گیاهی است و کمترین درصد مربوط به تیپ ۳) A-Ag-Sa است که به دلیل ارتفاع کم و دسترسی آسان به شدت تخریب شده و دارای وضعیت خیلی فقیر است. مرز سامان عرفی بطور کامل از مرز تیپ های پوشش گیاهی پیروی نمی کند اما بطور کلی میزان NDVI در سامان های عرفی آویزر، کلوان و پین دره بالاترین میزان را دارد.

کلیدواژه ها:

شاخص تفاضل ، نرمال ، NDVI ، مرتع ، پوشش گیاهی ، تصویر ماهواره ای لندست