استراتژی های بهینه سازی مکان برای تولید و توزیع ذرت در راستای زنجیره تامین سبز پایدار

زمینه: زنجیره تامین ذرت نقش حیاتی در امنیت غذایی و ثبات اقتصادی در سطح منطقه ای و جهانی دارد. این مطالعه مدیریت زنجیره تامین پایدار را با بهینه سازی مکان ادغام می کند تا به چالش های ناشی از تغییرات اقلیمی، قابلیت اقتصادی و تاثیرات زیست محیطی بپردازد در حالی که تعهدات اجتماعی ذاتی در ساختار زنجیره تامین را در نظر می گیرد. روش ها: این مطالعه از یک چارچوب برنامه ریزی عدد صحیح مختلط (MIP) برای بهینه سازی مکان تاسیسات در داکوتای شمالی استفاده می کند که شامل مناطق تولید ذرت به عنوان تامین کنندگان و کارخانه های اتانول به عنوان مصرف کنندگان است. اهداف اصلی شامل حداقل سازی هزینه ها و کاهش گازهای گلخانه ای است که امکان اولویت بندی اهداف اقتصادی یا زیست محیطی را بر اساس استراتژی های سازمانی و مقررات فراهم می کند. این رویکرد در نهایت با تضمین شیوه های تولید و توزیع کارآمد به حداکثر استفاده از منابع منجر می شود. نتایج: نتایج مطالعه موردی نشان می دهد که انتخاب بهینه ۲۰ منطقه از ۳۰ منطقه تولید ذرت می تواند به طور موثر تقاضای کارخانه های اتانول در سراسر ایالت را تامین کند. استفاده از گاز طبیعی فشرده (CNG) به جای دیزل می تواند سالانه تا ۲ میلیون دلار صرفه جویی اقتصادی و تا ۱۱۴۸ هزار تن کاهش انتشار کربن را به همراه داشته باشد که این امر نشان دهنده پیشرفت قابل توجهی در جهت پایداری اقتصادی و زیست محیطی در شبکه تامین است. نتیجه گیری: این تحقیق یک روش سیستماتیک برای طراحی زنجیره های تامین پایدار برای محصولات کشاورزی مختلف ارائه می دهد و با هدف کلی ارتقای پایداری و تاب آوری در سیستم های تولید و توزیع کارآمد محصولات کشاورزی همسو است.

کلیدواژه ها:

زنجیره تامین سبز ، برنامه ریزی عدد صحیح مختلط ، بهینه سازی مکان ، عملیات کشاورزی ، پایداری