تحلیل تاثیر انگیزه های کششی و رانشی در رضایتمندی و تمایل به بازگشت گردشگران ناشنوا مطالعه موردی استان مازندران

پژوهش حاضر با هدف واکاوی نقش انگیزه های رانشی و کششی در شکل گیری رضایتمندی و تعیین میزان تمایل به بازگشت مجدد در میان گردشگران ناشنوا و کم شنوا در استان مازندران انجام شده است. این پژوهش با رویکرد کمی و ماهیت کاربردی به روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از پرسشنامه ساختاریافته طیف لیکرت ۵ درجه ای اجرا شده است. داده ها از طریق ۱۸۰ پرسشنامه معتبر که به روش نمونه گیری در دسترس گردآوری شده مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. برای آزمون فرضیات از آزمون های همبستگی پیرسون و آزمون تی تک نمونه استفاده شده است. نتایج نشان داد که انگیزه های کششی مانند جاذبه های طبیعی و آب وهوا و انگیزه های رانشی مانند نیاز به آرامش و فرار از ازدحام در سطح مطلوبی قرار دارند و با میزان رضایتمندی رابطه مثبت و معناداری دارند. با این حال، یافته ها حاکی از آن است که در زمینه زیرساخت های اختصاصی تابلوهای راهنمای مخصوص ناشنوایان و حضور راهنمایان مسلط به زبان اشاره سطح رضایتمندی گردشگران بسیار پایین است. اگرچه جاذبه های طبیعی مازندران پتانسیل بالایی برای جذب این گروه دارد اما عدم پاسخگویی زیرساخت ها به نیازهای ارتباطی ناشنوایان مانع از وفاداری و بازگشت مجدد آن ها می شود. ضرورت اصلی ارتقای گردشگری دسترس پذیر از طریق اصلاح سیستم های اطلاع رسانی و آموزش کادر خدمات است.

کلیدواژه ها:

انگیزه های سفر ، گردشگری در دسترس ، گردشگران ناشنوا ، رضایتمندی گردشگر ، مازندران