مدیریت شهری یکپارچه رهیافتی برای توسعه پایدار گردشگری (مطالعه تطبیقی شهرهای ایران)

توسعه پایدار گردشگری در محیط های شهری مستلزم وجود یک نظام مدیریتی کارآمد، انعطاف پذیر و یکپارچه است. این مقاله با رویکردی توصیفی تحلیلی و با بهره گیری از مطالعات اسنادی انجام شده در نه شهر ایران از کلان شهرهایی نظیر تهران و تبریز تا شهرهای ساحلی و تاریخی نظیر بوشهر، رامسر، مرودشت و صومعه سرا به تبیین نقش و ابعاد کلیدی تاثیرگذاری مدیریت شهری بر توسعه پایدار گردشگری می پردازد. یافته های برآمده از تحلیل مقایسه ای نشان می دهد که مدیریت شهری فراتر از رویکردهای سنتی مبتنی بر تامین زیرساخت های کالبدی نقشی چندوجهی شامل یکپارچگی نهادی، مدیریت اجتماعی فرهنگی، حفاظت زیست محیطی و گذار به سوی گردشگری هوشمند ایفا می کند. بررسی های آماری در مطالعات منتخب حاکی از همبستگی مثبت و بسیار قوی میان مولفه های مدیریت شهری و شکوفایی گردشگری است. این پژوهش استدلال می کند که پراکندگی نهادی، فقدان نگاه سیستمی و ضعف در مشارکت جامعه محلی، اصلی ترین موانع در مسیر توسعه مقاصد گردشگری ایران هستند و دستیابی به پایداری در گروی پیاده سازی الگوی مدیریت شهری یکپارچه هوشمند و مساوات گرا است.

کلیدواژه ها:

مدیریت شهری ، توسعه پایدار گردشگری شهری ، برنامه ریزی یکپارچه ، گردشگری هوشمند ، مطالعات تطبیقی