تحلیل مولفه های اکوتوریسم موثر در طراحی مجموعه گردشگری، تفریحی و اقامتی با رویکرد معماری زمینه گرا در شهر، نیر، روستای سقزچی

در دهه های اخیر صنعت گردشگری سلامت در جهان به سرعت در حال رشد بوده و بسیاری از کشورهای درحال توسعه به دنبال ورود به بازار آن می باشند. از جمله این کشورها ایران است که پتانسیل های بالایی جهت جذب گردشگران سلامت دارد. پژوهش حاضر با هدف شناسایی، تحلیل و اولویت بندی مولفه های موثر در طراحی مجموعه های گردشگری تفریحی و اقامتی در شهر نیر انجام شده است؛ مجموعه هایی با رویکرد معماری زمینه گرا و رویکرد اکوتوریسم، در تعامل پایدار با محیط زیست، فرهنگ بومی و نیازهای گردشگران طراحی می شوند. اهمیت این مطالعه از آن جهت است که شهر نیر با دارا بودن پتانسیل های طبیعی، تاریخی و اقلیمی می تواند به عنوان مقصدی برجسته در توسعه گردشگری پایدار مطرح شود. در این تحقیق از روش میدانی بهره گرفته شده و داده ها از طریق پرسشنامه از دو گروه هدف اصلی گردآوری شده اند. دیدگاه های گردشگران و متخصصین حوزه معماری مورد بررسی قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان می دهند که مولفه هایی نظیر هماهنگی با بافت طبیعی و فرهنگی منطقه، استفاده از مصالح بومی، احترام به ساختارهای زیست محیطی و توجه به نیازهای گردشگران نقش بسزایی در طراحی مجموعه های موفق گردشگری با رویکرد پایدار ایفا می کنند. رویکرد معماری زمینه گرا به عنوان چارچوبی تئوریک، مسیر طراحی را به سمت حفظ هویت مکانی و ادغام عملکردهای گردشگری با ساختارهای بومی هدایت می کند. نتایج این مطالعه می تواند راهنمایی موثر برای طراحان و برنامه ریزان شهری در جهت توسعه فضاهای گردشگری سازگار با محیط و زمینه باشد.

کلیدواژه ها:

گردشگری ، اکوتوریسم ، زمینه گرایی معماری