نقش صنعت گردشگری در توسعه اقتصادی کشور

امروزه گردشگری به عنوان سومین صنعت اقتصادی در جهان شناخته می شود. گردشگری به عنوان یک بخش اقتصادی به سرعت در حال رشد است. گسترش این صنعت می تواند باعث ایجاد فرصت های شغلی، درآمدزایی، کاهش فقر، افزایش رفاه در جامعه و... گردد. بنابراین می توان چنین گفت که رشد اقتصادی می تواند منجر به افزایش توسعه یک کشور یا منطقه گردد. شهر ساختار اصلی شکل دهنده بسیاری از گونه های گردشگری می باشد و بسیاری از گردشگری ها را نمی توان بدون حضور در شهر در نظر گرفت. طبق گزارش یونسکو در سال ۲۰۰۷ ایران جزء پنج کشور برتر از نظر میراث فرهنگی و جزء ده کشور اول در زمینه پتانسیل جذب گردشگر بین المللی در جهان است. مسئله اصلی این می باشد که چرا با توجه به پتانسیل بالایی ایران در زمینه جذب گردشگر در این امر به موفقیتی دست نیافته است. بررسی پیشینه مطالعات در این زمینه نشان می دهد که صنعت گردشگری در ایران دارای فرصت ها و محدودیت هایی می باشد. به همین منظور در این مقاله با استفاده از روش فرا تحلیل به بررسی فرصت ها و محدودیت های صنعت گردشگری در ایران و تاثیرات آن بر شرایط اقتصادی پرداخته شده است. نتایج تحقیق نشان می دهد که قدمت و تمدن ایرانی، اکوتوریسم مناسب و منحصر به فرد، وجود فرقه ها و مذاهب مختلف و هزینه های کم گردشگری در ایران از مهم ترین فرصت ها و پتانسیل های گردشگری در کشور می باشد، همچنین وجود محدودیت های سیاسی و برنامه ریزی، اتکای بیش از حد به درآمدهای نفتی، محدودیت های زیربنایی و متمرکز شدن صنایع و خدمات در چند شهر بزرگ، محدودیت های فرهنگی و مذهبی، محدودیت های مرتبط با تبلیغات و رسانه و محدودیت در زمینه آموزش از جمله مهم ترین چالش ها و محدودیت های صنعت گردشگری در ایران است.

کلیدواژه ها:

صنعت گردشگری ، شرایط اقتصادی ، فرصت ها ، محدودیت ها