پهنه بندی خطر ابزاری برای توسعه گردشگری ایمن با تاکید بر زمین لغزش مورد مطالعه: نیمه غربی استان چهارمحال و بختیاری

پهنه بندی خطر ابزاری حیاتی برای توسعه گردشگری ایمن به ویژه در مناطق مستعد زمین لغزش است. با شناسایی و نقشه برداری مناطق خطر، ذینفعان می توانند استراتژی های موثری را برای کاهش خطرات پیاده سازی کنند و ایمنی ساکنان و گردشگران را تضمین کنند. این رویکرد نه تنها از زندگی محافظت می کند بلکه از توسعه گردشگری پایدار نیز حمایت می کند. این مطالعه با هدف شناسایی و پهنه بندی مناطق خطر زمین لغزش برای توسعه ایمن گردشگری انجام شده است. با استفاده از روش آنتروپی شانون در نرم افزار GIS و داده های زمین شناسی، توپوگرافی و اقلیمی، مناطق مختلف از نظر خطر زمین لغزش پهنه بندی شدند. نتایج نشان می دهد که شناسایی مناطق پرخطر و برنامه ریزی مناسب برای توسعه زیرساخت های گردشگری در مناطق کم خطر می تواند به کاهش ریسک و افزایش ایمنی گردشگران و جامعه محلی کمک کند. بنابراین منطقه به چهار طبقه کم خطر، متوسط، خطر زیاد و پرخطر تقسیم گردید. منطقه کم خطر با مساحت ۲۵ درصد، منطقه با خطر متوسط ۱۵ درصد، منطقه با خطر زیاد با ۴۰ درصد و منطقه با خطر بسیار زیاد با مساحت ۲۰ درصد تقسیم شده است. این پژوهش بر لزوم توجه به پهنه بندی خطر زمین لغزش در برنامه ریزی های گردشگری تاکید کرده و پیشنهاداتی را برای توسعه پایدار و ایمن گردشگری ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

پهنه بندی ، خطر ، گردشگری ، ایمن ، زمین لغزش ، چهار محال بختیاری