بررسی بیوراکتورهای دفن بهداشتی زباله در مدیریت مواد زائد جامد شهری

مدیریت مواد زائد جامد شهری بخشی جدایی ناپذیر از برنامه ریزی محیط زیست شهری در راستای تحقق توسعه پایدار در کشورهای دنیا تلقی می شود. دفع و دفن بهداشتی مواد زائد جامد شهری یکی از معضلات اساسی بهداشتی و زیست محیطی کلان شهرهای کشور ما بوده و ضرورت طرح ریزی های اصولی مربوط به چگونگی مدیریت بهینه این زائدات یکی از مسائل بغرنج و حیاتی دست اندرکاران و سیاستگذاران عرصه مدیریت خدمات شهری است. مهندسی دفن بهداشتی یکی از شیوه های رایج و کنترل شده دفع پسماندهای شهری، صنعتی و حتی خطرناک محسوب می شود. در دنیا مهندسی، امروز دفن بهداشتی بعنوان یک سازه مهندسی، نقش نگهداری از پسماندها و کنترل آلاینده های آن بر محیط اطراف را به عهده دارد که مدیریت عملیات یک محل دفن بهداشتی شامل مکان یابی مناسب محل دفن، آماده سازی محل دفن و عملیات اجرایی و مهندسی در محل دفن می باشد. در کشور ما تنها ۸ درصد پسماندهای شهری بازیافت، کمپوست و استفاده مجدد می شوند در حالی که ۹۲ درصد مواد زائد دفن می شوند که از این روش مدیریتی مواد زائد جامد حدود ۲۵ درصد دفن اصولی و تقریبا بهداشتی است و مابقی به ‎شکل غیر بهداشتی دفن و تلنبار می باشد. بنابر این لزوم بهینه سازی برخی از مراکز دفن غیر بهداشتی کشور و رساندن سطح فعلی آن به سطح قابل قبول بین المللی از یک سو و جامع پوشی به اهداف حفظ سلامت عموم و محیط زیست از سوی دیگر از طریق استفاده از بیوراکتور دفن پایدار ایجاد می گردد. هدف از ارائه این مقاله سهم دفن بهداشتی در مدیریت مواد زائد جامد کشور و معرفی بیوراکتور دفن پایدار و استفاده از ژئوسنتتیک ها و اصول طراحی آن در ساماندهی و مدیریت صحیح مواد زائد شهری صنعتی و خطرناک می باشد.

کلیدواژه ها:

پسماند ، بیوراکتور دفن ، پایدار ، ژئوسنتتیک ، کمپوست ، بازیافت