نقش فضای سبز شهری در تعدیل آسایش حرارتی در شهرها

با شتاب فزاینده شهرنشینی و تشدید پدیده جزایر گرمایی شهری اهمیت نقش فضاهای سبز در تعدیل شرایط حرارتی و ارتقای آسایش ساکنان شهری بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. این مقاله با هدف تحلیل و ترکیب یافته های پژوهش های اخیر در زمینه تاثیرات فضای سبز شهری بر خرد اقلیم و آسایش حرارتی، تدوین شده است. مرور نظام مند مطالعات نشان می دهد که عملکرد فضای سبز در ایجاد سرمایش و بهبود آسایش حرارتی، به شدت متاثر از عوامل زمینه ای نظیر گونه پوشش گیاهی، ساختار فضایی، ویژگی های اقلیمی منطقه و بافت شهری است. یافته ها گویای برتری درختان نسبت به دیگر اشکال فضای سبز در کاهش دمای هوا و افزایش سطح آسایش است. همچنین، به کارگیری راهبردهای بهینه سازی مانند توجه به آستانه کارایی، چیدمان فضایی، تلفیق با ساختمان های بلندمرتبه و تنظیم پارامترهای ساختاری پوشش گیاهی می تواند کارایی فضای سبز را به طور معناداری افزایش دهد. در این میان، ارزیابی آسایش حرارتی نباید تنها به شاخص های دمایی محدود شود بلکه می بایست اثرات رطوبتی و ویژگی های جمعیت شناختی کاربران را نیز در نظر بگیرد. در پایان این مقاله بر ضرورت تدوین راهبردهای برنامه ریزی و طراحی فضای سبز مبتنی بر شرایط مکانی و زمینه ای به منظور دستیابی به شهرهای تاب آور و پایدار تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

فضای سبز شهری ، آسایش حرارتی ، جزیره گرمایی شهری ، خنک سازی ، برنامه ریزی شهری