مقایسه روش منحنی تداوم جریان و تغییر شاخص هیدرولوژیک برای تعیین جریان زیست محیطی (مطالعه موردی: حوضه های آبخیز پل الماس، گیلانده و کوزه توپراقی - استان اردبیل)

جریان زیست محیطی برای حفظ سلامت اکوسیستم های آبی به ویژه رودخانه ها حیاتی است؛ این جریان ها که با روش های علمی تعیین می شوند نیازهای اکولوژیکی موجودات زنده، انتقال رسوبات و مواد مغذی و حفظ ساختار بستر رودخانه را تامین می کنند. مدیریت نادرست آنها می تواند منجر به تخریب زیستگاه ها و کاهش تنوع زیستی شود. هدف اصلی از انجام پروژه حاضر تعیین دبی محیط زیستی با به کارگیری روش های هیدرولوژیکی در حوضه های آبخیز پل، الماس، گیلانده و کوزه توپراقی است. در این پژوهش، دو روش منحنی تداوم جریان و پارامترهای تغییر هیدرولوژیک بررسی شدند. در روش منحنی تداوم، جریان آمار در حالت طبیعی جریان تحلیل می شود تا دبی رودخانه را که در x درصد موارد جریان از آن فراتر می رود تعیین نماید در حالی که برای مدل تغییر شاخص های هیدرولوژیک از پارامتر Q۷۵ رودخانه ها استفاده شد. نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد روش منحنی تداوم جریان با ارائه تصویری جامع از نوسانات دبی رودخانه در طول سال و لحاظ کردن عوامل گوناگون موثر بر آن به عنوان روشی ارجح نسبت به روش دیگر در این تحقیق تعیین شد.

کلیدواژه ها:

رودخانه ، جریان زیست محیطی ، روش منحنی تداوم جریان ، روش تغییر شاخص هیدرولوژیک ، گیلانده ، کوزه توپراقی