بررسی شاخص کیفیت منابع آب زیر زمینی روستایی بابل با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS)

آب زیرزمینی از مهمترین منابع آبی در بسیاری از کشورها است. هدف این مطالعه بررسی شاخص کیفی منابع زیرزمینی آب شرب شهر بابل بوده است. کیفیت آب زیرزمینی یک عامل ضروری برای مطلوبیت آب در مصارف متعدد است. این مطالعه توصیفی تحلیلی بر روی ۳۸ چاه آب آشامیدنی منطقه روستایی بابل در سالهای ۲۰۱۹-۲۰۲۴ انجام و تعداد کل ۲۲۸ نمونه برداشت شد. ۱۲ پارامتر شامل کل مواد جامد محلول، هدایت الکتریکی، pH، کلسیم، منیزیم، سدیم، EC، TDS، کلر، سولفات، بیکربنات و نیترات جهت تعیین شاخص کیفی آب شرب آنالیز شدند. نتایج نشان داد که مقادیر WQI محاسبه شده از ۹۱.۴۹ تا ۳۸.۱۰۷ متغیر است. به طوری که ۷.۱۱ درصد از منابع آب زیرزمینی کیفیت عالی داشتند و ۶.۷۴ درصد آنها خوب بود. در حالی که ۷.۱۴ درصد از نمونه ها کیفیت آب پایینی را نشان دادند. پهنه بندی کیفی WQI نشان داد که تغییرات کیفیت آب از ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۴ در آبخوان در وضعیت خوب قرار دارد و فقط بخش کوچکی از آن که به سمت سواحل دریای خزر و شمال منطقه مطالعاتی منتهی می شوند از لحاظ کیفی در وضعیت نامطلوب قرار دارند که می توان آن را به نزدیک بودن به دریا و غلظت بیشتر کلر و سدیم نسبت داد.

کلیدواژه ها:

شاخص کیفیت آبهای زیرزمینی ، پهنه بندی ، سامانه اطلاعات جغرافیایی ، مدیریت منابع آب