تحلیل کمی و سیاستی حسابداری آب مجازی ایران؛ بررسی بهره وری در بخش کشاورزی و تجارت بین المللی

برای دستیابی به اهداف امنیت غذایی به نظر می رسد حسابداری آب مجازی یکی از قدرتمندترین ابزارها برای مقابله با مدیریت کمبود آب باشد. بحران کم آبی در مناطق وسیعی از جهان به سرعت در حال گسترش است. کشور ما نیز به دلیل واقع شدن در کمربند خشک کره، زمین بارندگی های کمتر از میانگین جهانی، پراکنش نامناسب زمانی و مکانی بارندگی ها، رشد جمعیت و افزایش سرانه تقاضای آب و نیز مصرف سوء منابع آب از این قاعده مستثنی نیست. طبق مطالعات صورت گرفته بیش از ۹۰ درصد آب استحصال شده کشور صرف بخش کشاورزی می شود که با بازنگری در سیاست گذاری ها و رویکردهای مدیریتی منابع آب به خصوص در بخش کشاورزی می توان از هدر رفت بخش قابل توجهی از منابع آبی جلوگیری کرد. به آبی که در مراحل مختلف فرآیند تولید محصول یا فرآورده کشاورزی استفاده می شود آب مجازی اطلاق می گردد که با تجارت واردات و صادرات محصول کشاورزی چه در سطح ملی و چه در سطح بین المللی جریانی از تجارت آب مجازی به وجود می آید به این صورت که کشور واردکننده علاوه بر محصول غذایی، آب مجازی را نیز وارد می کند. کشورهایی نظیر ایران که در مناطق خشک و نیمه خشک واقع شده اند و با بحران آب مواجه هستند، می توانند با واردات محصولات آببر، در مصرف منابع آبی خود صرفه جویی کرده و یا منابع آبی خود را در سایر زمینه ها مصرف کنند. حسابداری آب مجازی مرتبط با امنیت آبی و امنیت اقتصادی کشور است بنابراین توجه به آن ضروری است.

کلیدواژه ها:

حسابداری آب مجازی ، بحران آب ، حسابداری محیط زیست ، حسابداری سبز