ارزیابی تغییرات کاربری اراضی حکم آباد تبریز با رویکرد توسعه پایدار

زمین بستر اصلی فعالیت های انسانی است و تغییرات کاربری و پوشش اراضی پیامدهای زیست محیطی و اقتصادی مهمی دارد. هدف این مطالعه تحلیل تغییرات کاربری و پوشش اراضی (LULC) در منطقه حکم آباد تبریز طی سال های ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۴ با استفاده از داده های سنجش از دور و GIS است. این پژوهش توصیفی تحلیلی بوده و از تصاویر ماهواره ای ۲-Sentinel با تفکیک مکانی ۱۰ متر بهره برده است. پیش پردازش شامل تصحیح هندسی و اتمسفری، حذف پوشش ابر و همسان سازی زمانی انجام شد. تغییرات کاربری با روش مقایسه زمانی نقشه های LULC بررسی و درصد سطح هر کلاس استخراج شد. سهم اراضی ساخته شده از ۳۴ به ۴۲ افزایش و اراضی کشاورزی از ۲۷% به ۲۳% کاهش یافته است. اراضی بایر کاهش و مراتع افزایش نسبی داشته اند. توسعه شهری عمدتا پراکنده و بر اراضی حاصلخیز کشاورزی رخ داده و پیامدهایی مانند کاهش امنیت غذایی، فشار بر منابع آب و خاک و رشد افقی شهر مشاهده شد. پایش تغییرات کاربری اراضی با سنجش از دور و GIS، ابزاری موثر برای مدیریت پایدار زمین و برنامه ریزی شهری است و می تواند در کاهش اثرات منفی توسعه ناپایدار کمک کند.

کلیدواژه ها:

توسعه ، شهری ، پایداری ، محیطی ، تحلیل مکانی کاربری اراضی