ارتباط آلودگیهای محیطی با بروز بیماری پارکینسون

بیماری پارکینسون یکی از شایع ترین اختلالات نورودژنراتیو که با تخریب تدریجی نورونهای دوپامینرژیک در ناحیه سابستانسیا نیگرا مشخص می شود. در سال های اخیر نقش عوامل محیطی به ویژه آلودگی های شیمیایی، فلزات سنگین، سموم دفع آفات و آلودگی هوا در بروز و تشدید این بیماری مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. شواهد اپیدمیولوژیک و آزمایشگاهی نشان می دهد که تماس طولانی مدت با آلاینده های محیطی می تواند از طریق القای استرس اکسیداتیو، التهاب عصبی و اختلال در عملکرد میتوکندری، خطر ابتلا به پارکینسون را افزایش دهد. هدف این مقاله بررسی نقش انواع آلودگی های محیطی در ایجاد و پیشرفت بیماری پارکینسون و تبیین مکانیسم های زیستی مرتبط با آن است.

کلیدواژه ها:

پارکینسون ، آلودگی محیطی ، فلزات سنگین ، آفت کش ها ، آلودگی هوا ، استرس اکسیداتیو