تاثیر آب و هوا بر پراکنش و مطلوبیت زیستگاههای افعی شاخدار دم عنکبوتی Pseudocerastes urarachnoides

مدل های توزیع گونه ها می توانند برای بررسی تاثیر شرایط آب و هوایی بر توزیع و فراوانی گونه ها، تعیین تنوع زیستی و پیش بینی توزیع بالقوه مورد استفاده قرار گیرند. در این مطالعه، مناطق توزیع بالقوه و زیستگاه های مناسب در توزیع فعلی افعی دم عنکبوتی Pseudocerastes urarachnoides Bostanchi et al، ۲۰۰۶، یک گونه مار سمی در معرض خطر انقراض از خانواده Viperidae که بومی کوه های زاگرس در غرب ایران است و به دلیل سازگاری منحصر به فرد دم خود که از یک عنکبوت برای جذب طعمه تقلید می کند مشهور است، مدل سازی شده است. الگوی پراکنش با استفاده از رویکرد حداکثر آنتروپی (MaxEnt) با ۴۰ رکورد حضور (رکوردهای قبلی و جدید) و همچنین ۱۹ متغیر محیطی و دو متغیر توپوگرافی اقتباس شده از پایگاه های داده اقلیمی انجام شد. مدل گونه مقدار متوسط سطح زیر منحنی خوبی (AUC=۰.۹۹۸ ± ۰.۰۰۱) را نشان داد. متغیرهای بارش و میانگین دمای سردترین سه ماهه سال سهم مهمی در پراکنش گونه Pseudocerastes urarachnoides داشتند که احتمالا این متغیرها مانع طبیعی برای پراکندگی گونه ها و پراکنش محدود آن ها در غارها و تپه های آهکی در کوه های زاگرس غرب ایران هستند.

کلیدواژه ها:

شرایط اقلیمی ، زیستگاه مناسب ، پراکنش بالقوه