مکانیابی بهینه نیروگاه خورشیدی با استفاده از سیستم اطلاعات مکانی (GIS) و روش RIAM (مطالعه موردی حاشیه دریاچه ارومیه)

با توجه به بحران کم آبی دریاچه ارومیه و ناترازی برق در شمال غرب ایران این پژوهش به منظور مکانیابی بهینه نیروگاه خورشیدی فتوولتائیک ۲۵۰ مگاواتی مساحت ۳۷۵ هکتار در شهرستان بناب انجام شد. روش تحقیق ترکیبی بر پایه GIS و ماتریس (۱۹۹۸, RIAM Pastakia & Jensen) بود ابتدا با فیلتر کردن عوارض حساس (مناطق چهارگانه سکونتگاه ها، رودخانه ها و زمین های کشاورزی) و اعمال معیارهای فنی اقتصادی چهار گزینه مکانی شناسایی شد. سپس ۹ معیار کلیدی مساحت، دسترسی، تابش، مالکیت، حریم رودخانه، حریم مناطق حفاظت شده، فاصله مسکونی، بادگیری و کاربری اراضی در ماتریس RIAM امتیازدهی و مقایسه شدند. نتایج نشان داد گزینه اول اراضی شوره زار روستاهای عیسی خان و خانه برق با امتیاز کل (۴۲) دامنه +A و +B در اکثر معیارها بهترین مکان است. مهمترین اثرات منفی A مربوط به نزدیکی ۸۹۶ متری پارک ملی دریاچه ارومیه و بادگیری بود که با اقدامات مدیریتی بادشکن، پوشش گیاهی بومی و پایش (پرندگان) قابل کنترل است. اثرات مثبت شامل ایجاد ۵۱۰ شغل، جلوگیری از انتشار ۴۸۰ هزار تن CO۲ در سال و کاهش مصرف ۱٫۲ میلیون مترمکعب آب بود. این پروژه هم راستا با تعهدات اقلیمی ایران و برنامه هفتم توسعه بوده و الگویی موفق برای توسعه انرژی پاک در پهنه های حساس زیست محیطی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

مکان یابی ، سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) ، انرژی خورشیدی ، دریاچه ارومیه ، RIAM