ارزیابی میزان حساسیت مدل AquaCrop نسبت به پارامترهای ورودی در مزارع گندم بنیان مطالعه موردی هویزه و خرمشهر

تحلیل حساسیت ابزاری حیاتی در مدل سازی گیاهی است که به کمی سازی تاثیر پارامترهای ورودی بر خروجی های مدل، افزایش استحکام مدل و هدایت واسنجی پارامترها کمک می کند. همچنین با شناسایی پارامترهای کم اثر یا بی اثر مدل های گیاهی را ساده کرده و در نتیجه کارایی و قابلیت اطمینان را در تصمیم گیری و ارزیابی نتایج به ویژه در شبیه سازی های گیاهی در مقیاس بزرگ بهبود می بخشد. در این پژوهش به تحلیل حساسیت مدل AquaCrop در مقیاس مزارع بزرگ گندم بنیان (۲۰ هکتار) در دو شهر خرمشهر و شوش طی سال های ۱۳۹۹ - ۱۴۰۲ پرداخته شد. معیار سنجش میزان حساسیت شاخص Sp بود که بر اساس رابطه باون (۱۹۷۹) تعیین گردید. نتایج نشان داد که بالاترین حساسیت نسبت به تغییرات پارامتر بهره وری آب نرمال شده (۰.۱>مزارع گندم بنیان از سال ۱۳۹۹ به ۱۴۰۲، حساسیت مدل AquaCrop نسبت به کلیه پارامترها کاهش یافت در حالی که این مدل گیاهی حساسیتی نسبت به مکان مزارع گندم بنیان (خرمشهر یا هویزه) نداشت. براساس کلیه نتایج پیشنهاد می شود برای واسنجی این مدل گیاهی ابتدا پارامترهای با حساسیت زیاد مورد توجه قرار گیرند. در صورتی که اختلاف عملکرد مشاهده ای و شبیه سازی شده اندک است؛ می توان از پارامترهای با حساسیت متوسط یا کم بهره گرفت.

کلیدواژه ها:

شاخص حساسیت ، مدل سازی گیاهی ، مزارع گندم بنیان