بررسی اثر تنش شوری بر فعالیت آنزیمهای آنتی اکسیدانت در مراحل جوانه زنی دانه رستی و نموی گیاه سویا (Glycine max)

گیاه سویا با نام علمی Glycine max گیاهی یک ساله است که جهت تولید روغن و پروتئین کشت می شود. کشور ما از جمله کشورهایی است که بیشتر مناطق آن از آب و هوایی گرم و خشک برخوردار است و اکثر زمین های بیابانی ما شور می باشند. مطالعه فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانت در مراحل مختلف رشد سویا به عنوان یک گیاه زراعی تولید کننده دانه های پروتئینی و اندک بودن کار در این زمینه از اهمیت خاصی برخوردار است. در پژوهش انجام شده، تغییرات فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانت دانه های سویا رقم (Glycine max DPX) در شرایط شوری در مراحل مختلف نمو گیاه از جمله مرحله جوانه زنی دانه، رستی مرحله اول و دوم رشد رویشی گیاه مورد بررسی قرار گرفت. بر اساس نتایج حاصل در مرحله جوانه زنی و دانه رستی آنزیم سوپر اکسید دیسموتاز (SOD) مقاوم بوده و آنزیم های پراکسیداز (POX) و کاتالاز (CAT) از آنزیم های حساس این مراحل می باشند. در مرحله اول (رویشی) و دوم (زایشی) رشد گیاه آنزیم های پراکسیداز و آسکوربات پراکسیداز (APX) از مقاومت نسبی برخوردارند و آنزیم های کاتالاز و سوپر اکسید دیسموتاز مقاوم می باشند. از دلایل حساسیت مراحل جوانه زنی و رشد رویشی می توان حساسیت آنزیم های مذکور نسبت به تنش شوری از جمله اثرات سمیت اسمزی و یونی کلرور سدیم را دانست.

کلیدواژه ها:

آسکوربات پراکسیداز ، پراکسیداز ، سوپراکسید دیسموتاز ، کاتالاز ، Glycine max l.cv. DX ، دانشگاه اراک