بررسی اثر برهم کنش اسید آسکوربیک و ۲۴ اپی براسینولید بر میزان درصد جوانه زنی و برخی پارامترهای رشدی در گیاه لوبیا جیرفتی (Phaseolus acutifolius) تحت تنش شوری

اسید آسکوربیک و ۲۴ اپی براسینولید به عنوان گروهی از آنتی اکسیدان های قوی اثرات زیستی قابل توجهی بر روی رشد و نمو گیاهان دارند، از جمله باعث افزایش تحمل گیاهان به تنش های محیطی می شوند. این پژوهش به منظور بررسی تاثیر برهم کنش اسید آسکوربیک و ۲۴ اپی براسینولید بر میزان درصد جوانه زنی و صفات رشدی در گیاه لوبیای جیرفتی (Phaseolus acutifolius) تحت شرایط تنش شوری انجام شد. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه سطح کلرید سدیم (۰، ۵، ۱۰ درصد)، سه سطح اسید آسکوربیک (۰، ۱۰، ۱۵ میکرومولار) و سه سطح ۲۴ اپی براسینولید (۰، ۱۰۵ میکرومولار) با سه تکرار در شرایط کنترل شده گلخانه ای انجام گردید. نتایج نشان داد که تنش شوری اثر کاهنده و معنی داری بر میزان درصد جوانه زنی، طول اندام هوایی و ریشه، وزن تر و خشک ریشه و اندام هوایی داشت. تیمار اسید آسکوربیک اثرات مخرب شوری را تا حدودی تعدیل کرد، بطوری که میزان درصد جوانه زنی و پارامترهای رشد افزایش یافت. تیمار ۲۴ اپی براسینولید نیز اثرات شوری را تعدیل کرد و باعث افزایش بیشتر پارامترهای مذکور نسبت به تیمارهای شوری گردید. همچنین اثر برهم کنش مثبت بین اسید آسکوربیک و ۲۴ اپی براسینولید جهت تعدیل اثرات شوری بر گیاهان لوبیا مشاهده شد بجز در پارامترهای طول ریشه و وزن تر اندام هوایی که برهم کنش مثبتی بین اسید آسکوربیک و ۲۴ اپی براسینولید دیده نشد و این تاثیر بی معنی بود. بر اساس نتایج به دست آمده از این پژوهش می توان استفاده از اسید آسکوربیک و ۲۴ اپی براسینولید را به منظور کاهش اثرات مضر کلرید سدیم بر گیاه لوبیا جیرفتی توصیه نمود.

کلیدواژه ها:

کلرید سدیم ، اسید آسکوربیک ، ۲۴ اپی براسینولید ، لوبیا جیرفتی (Phaseolus acutifolius)