بررسی نقش فناوری اطلاعات و نوآوری دیجیتال در تحقق کشاورزی پایدار

کشاورزی به عنوان ستون اصلی امنیت غذایی شناخته می شود. در سال های اخیر به سبب رشد جمعیت، تغییرات اقلیمی، کمبود منابع و ناکارآمدی نظام های سنتی، این بخش با مشکلات عدیده ای مواجه شده است. در همین راستا، گذار از کشاورزی سنتی به کشاورزی پایدار به اولویت جهانی سیاست گذاران و برنامه ریزان این بخش تبدیل شده است. در این گذار، فناوری اطلاعات و نوآوری دیجیتال به عنوان یکی از راهکارهای موثر ضمن بهبود تصمیم گیری، کاهش مصرف نهاده ها و افزایش بهره وری، مسیر دستیابی به کشاورزی پایدار را هموارتر ساخته اند. با این حال، موانعی همچون هزینه های سرسام آور، ضعف زیرساخت های ارتباطی، نبود چارچوب های شفاف حاکمیت داده و نابرابری دسترسی، پذیرش این فناوری ها را از سوی بهره برداران بخش کشاورزی با کندی مواجه ساخته است. این پژوهش با رویکرد مروری تحلیلی توصیفی، نقش فناوری اطلاعات و نوآوری دیجیتال در کشاورزی پایدار بررسی کرده است. نتایج نشان داد که تحقق واقعی این تحول فراتر از کاربست صرف فناوری، نیازمند اتخاذ رویکردی چندلایه و کل نگر است. در واقع بدون بازطراحی نهادی، حمایت سیاستی و توانمندسازی سرمایه انسانی، فناوری های دیجیتال به تنهایی نمی توانند کشاورزی را به سوی پایداری، تاب آوری و عدالت سوق دهند.

کلیدواژه ها:

فناوری اطلاعات ، نوآوری دیجیتال ، کشاورزی پایدار ، کشاورزی هوشمند ، فناوری اطلاعات و ارتباطات