ارزیابی اثر عصاره گل گاو زبان و پروبیوتیک بر کاهش استرس، عملکرد تولید شیر و کیفیت شیر گاوهای شیری و پیامدهای آن بر سلامت انسان

افزایش استرس فیزیولوژیک و متابولیک در گاوهای شیری، به ویژه در سیستم های تولیدی متراکم، یکی از عوامل محدود کننده عملکرد تولید شیر، کیفیت ترکیبات آن و سلامت دام محسوب می شود و می تواند پیامدهای غیر مستقیمی بر سلامت انسان داشته باشد. در سال های اخیر، استفاده از افزودنی های طبیعی و زیستی به عنوان راهبردی پایدار برای مدیریت استرس و بهبود عملکرد دام مورد توجه قرار گرفته است. هدف از این مقاله مروری - تحلیلی، ارزیابی جامع و انتقادی اثر عصاره گل گاو زبان و پروبیوتیک ها بر شاخص های استرس، عملکرد تولید شیر، کیفیت فیزیک و شیمیایی و زیستی شیر گاوهای شیری و پیامدهای احتمالی آن بر سلامت انسان است. در این مطالعه، با تحلیل تلفیقی پژوهش های منتشر شده طی سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵، سازوکارهای فیزیولوژیک و میکروبی مرتبط با کاهش استرس اکسیداتیو، تعدیل پاسخ های ایمنی، بهبود سلامت شکمبه و ارتقای راندمان متابولیک بررسی شده اند. نتایج نشان می دهد که عصاره گل گاو زبان به واسطه ترکیبات فنولی و اثرات آرام بخش و آنتی اکسیدانی، و پروبیوتیک ها از طریق بهبود تعادل میکروبی و کاهش التهاب، می توانند به طور معنی داری عملکرد تولید شیر و کیفیت آن را بهبود بخشند. همچنین شواهد حاکی از آن است که این مداخلات تغذیه ای می توانند با کاهش باقی مانده های نامطلوب و ارتقای ایمنی شیر، نقش مثبتی در سلامت مصرف کنندگان ایفا کنند.

کلیدواژه ها:

گاو شیری ، عصاره گل گاو زبان ، پروبیوتیک ها ، استرس فیزیولوژیک ، کیفیت شیر ، محور روده – مغز – ایمنی