تاثیر خروج از مرکزیت بر ظرفیت فشاری ورق های پیوستگی در ستون های صلیبی

برای افزایش مقاومت چشمه اتصال در قاب های خمشی از ورق های پیوستگی استفاده می شود. ورق پیوستگی در فرضیات طراحی به صورت هم مرکز با ورق انتقال دهنده نیرو در نظر گرفته می شود؛ اما در اتصالات تیر به ستون دارای تیرهای با عمق متفاوت ورق پیوستگی نسبت به محل اعمال نیروی متمرکز دارای خروج از مرکزیت می باشد. در این مقاله ظرفیت ورق های پیوستگی دارای خروج از مرکزیت در ستون های صلیبی بررسی می شود. در ابتدا مدل های اجزاء محدود برای بررسی ناپایداری های موضعی تحت اثر بار متمرکز فشاری ایجاد و دقت آن با استفاده از داده های آزمایشگاهی ارزیابی شد. در ادامه رفتار ورق های پیوستگی با استفاده از ۱۲ نمونه ستون صلیبی ساخته شده با مقاطع IPE تحت اثر بارگذاری متمرکز فشار دوطرفه بررسی شد. ظرفیت ستون ها با استفاده از رابطه آیین نامه تعیین و با نتایج تحلیل اجزاء محدود مقایسه شد. نتایج حاصل از این تحقیق نشان می دهد که با افزایش خروج از مرکزیت ورق های پیوستگی، ظرفیت ستون ها کاهش می یابد. ورق های پیوستگی دارای خروج از مرکزیت ظرفیتی بین ۸/۱ تا ۹۸/۹ درصد ظرفیت ورق پیوستگی هم مرکز را تامین نمودند. برخی از توصیه های منابع پیشین نیز در مورد خروج از مرکزیت ورق های پیوستگی نیاز به بازبینی دارد.

کلیدواژه ها:

ورق ، پیوستگی ، ستون صلیبی ، خروج از مرکزیت ، ناپایداری موضعی ، بار متمرکز ، تحلیل اجزاء محدود