نانوذرات کیتوسان بعنوان حاملهای زیست سازگار مروری بر کاربردها با محوریت دارورسانی هدفمند

در دهه های اخیر نانوفناوری دارای نقش چشمگیری در بسیاری از زمینه ها من جمله توسعه سامانه های نوین دارورسانی بوده است. نانوذرات به دلیل اندازه کوچک در ابعاد نانو، نسبت سطح به حجم بالا، قابلیت اصلاح پذیری و ویژگی های فیزیکوشیمیایی منحصر به فرد، کاربرد گسترده ای در حوزه های غذایی، کشاورزی و زیستی به ویژه درمان سرطان و انتقال هدفمند دارو داشته اند. در این میان نانوذرات پلیمری به دلیل زیست سازگاری و قابلیت رهایش کنترل شده دارو امروزه مورد توجه بسیاری از محققان قرار گرفته اند. با توجه به محدودیت های پلیمرهای سنتزی، زیست پلیمرهایی نظیر کیتوسان به دلیل ویژگی هایی همچون سمیت اندک، زیست سازگاری، زیست تخریب پذیری، خاصیت چسبندگی مخاطی، افزایش نفوذپذیری اپیتلیالی و قابلیت اصلاح شیمیایی به عنوان جایگزینی مناسب مطرح گردیده اند. نانوذرات کیتوسان با بهره گیری از گروه های عاملی فعال امکان اتصال به انواع لیگاندها و مولکول های زیستی مختلف را فراهم نموده و موجب بهبود زیست فراهمی، پایداری و کارایی دارو می شوند. در طی سالیان اخیر این نانوذرات به عنوان سامانه ای امیدبخش در توسعه راهکارهای درمانی هدفمند شناخته شده اند.

کلیدواژه ها:

نانوفناوری ، نانوذرات پلیمری ، نانوذرات ، کیتوسان ، دارورسانی هدفمند