مطالعه و بررسی انواع حامل های دارویی مبتنی بر نانوفناوری جهت انتقال داروی تاموکسیفن در درمان سرطان پستان

سرطان پستان یکی از شایع ترین بیماری ها در میان زنان می باشد که طبق تحقیقات انجام شده، پنجمین عامل مرگ و میر در ایران را نیز به خود اختصاص داده است. در حال حاضر سرطان پستان نوع گیرنده مثبت (ER) بیشترین شیوع را دارد. یکی از بهترین درمان های موجود جهت جلوگیری از پیشرفت این نوع از سرطان درمان به کمک داروی تاموکسیفن است. تاموکسیفن به عنوان یک داروی غیراستروئیدی ضداستروژن و تعدیل کننده گیرنده استروژن انتخابی، می تواند اثرات درون زایی استروژن در بافت های پستانی را مسدود نموده و به عنوان یکی از موثرترین داروها در درمان سرطان پستان استفاده گردد. اما مصرف آن به صورت فرم آزاد همواره با زیست فراهمی کم و عوارض جانبی ناخواسته همراه بوده است. لذا امروزه از علم نانوبیوتکنولوژی به کمک انواع نانوذرات به عنوان نانو حامل های دارویی می توان با انکپسولاسیون داروهایی نظیر تاموکسیفن در آن در راستای درمان انواع بیماری ها من جمله سرطان پستان و کاهش میزان عوارض جانبی ناشی از آن همچون سمی بودن بر روی بافت های سالم بدن و همچنین بهبود اثر داروهای ضدسرطان و مشکلات دیگری که در پی خواهد داشت بهره برد. در این مقاله به بررسی انواع داروهای ضدسرطان پستان من جمله داروی تاموکسیفن و انواع نانو حامل های مورد استفاده جهت بارگذاری این دارو و بررسی تاثیرات داروی تاموکسیفن در دو حالت فرم آزاد و فرم انکپسوله شده بر روی بافت تومور پرداخته شده است.

کلیدواژه ها:

سرطان پستان ، نانوبیوتکنولوژی ، تاموکسیفن ، نانوذرات ، انکپسولاسیون