نانوالیاف الکتروریسی شده پاسخگو به محرک

در دهه اخیر محدودیت های سیستم های دارورسانی سنتی مانند انحلال پذیری پایین، رهایش غیرقابل کنترل و عوارض سیستمیک، توسعه حامل های نوین را ضروری ساخته است. نانوالیاف الکتروریسی شده به دلیل نسبت سطح به حجم بالا، تخلخل قابل تنظیم و شباهت به ماتریکس خارج سلولی پلتفرم های ایده آلی برای دارورسانی هوشمند محسوب می شوند. این مقاله مروری جامع بر اصول الکتروریسی و پارامترهای موثر بر مورفولوژی، پیکربندی های پیشرفته (triaxial، coaxial، Janus)، پلیمرهای طبیعی و مصنوعی زیست تخریب پذیر، ترکیبات بیواکتیو، مکانیسم های رهایش پاسخگو به محرک های فیزیولوژیک (pH)، دما، نور، میدان مغناطیسی و کاربردهای بالینی در درمان سرطان، ترمیم زخم مزمن، مدیریت درد، ترانس درمال و مهندسی بافت ارائه می دهد. دستاوردها شامل دستیابی به رهایش کنترل شده هدفمند و چندفازی با کاهش bust release و عوارض جانبی همراه با بحث چالش های مقیاس پذیری، تولید، پایداری طولانی مدت و چشم انداز آینده برای ترجمه بالینی و صنعتی است.

کلیدواژه ها:

نانوالیاف الکتروریسی شده ، دارورسانی هوشمند پاسخگو به محرک ، رهایش کنترل شده ، پیکربندی coaxial ، پلیمرهای زیست تخریب پذیر ، ترکیبات بیواکتیو ، درمان سرطان