نقش بهزیستی ذهنی، تاب آوری سازمانی و کیفیت زندگی کاری در کاهش نرخ جابجایی کارکنان صنعت هتلداری و گردشگری

صنعت هتلداری و گردشگری همواره با یکی از بالاترین نرخ های جابجایی نیروی کار در میان صنایع خدماتی مواجه بوده است. این پژوهش با رویکرد مروری نظام مند، به بررسی نقش سه متغیر کلیدی - بهزیستی ذهنی، تاب آوری سازمانی و کیفیت زندگی کاری در کاهش نرخ جابجایی کارکنان این صنعت می پردازد. یافته های مرور ادبیات نشان می دهد که این سه سازه نه تنها به طور مستقل بر کاهش تمایل به ترک شغل تاثیرگذارند، بلکه در تعامل با یکدیگر شبکه ای از عوامل محافظتی را شکل می دهند که می تواند چرخه های فرسودگی شغلی و ترک خدمت را در صنعت گردشگری شکسته و زمینه ساز پایداری نیروی کار شود. مقاله حاضر با دسته بندی یافته های پژوهش های پیشین در چهار محور اصلی - چالش ها، مدل های نظری غالب، یافته های تجربی و شکاف های تحقیقاتی - به ارائه چارچوبی یکپارچه برای پژوهش های آتی و کاربست های مدیریت منابع انسانی در صنعت جهانگردی می پردازد.

کلیدواژه ها:

بهزیستی ذهنی ، تاب آوری سازمانی ، کیفیت زندگی کاری ، جابجایی کارکنان ، صنعت هتلداری ، مدیریت