مروری بر نقش معماری سبز در توسعه پایدار: از ساختمان پایدار تا شهر هوشمند

مرور چهارده مقاله علمی اخیر نشان می دهد که ادبیات پژوهش در حوزه معماری و شهرسازی به طور فزاینده ای به سمت ادغام معماری سبز، توسعه پایدار و فناوری های نوین حرکت کرده است. هدف این پژوهش، تبیین نقش معماری سبز در تحقق توسعه پایدار از مقیاس ساختمان پایدار تا شهر هوشمند است. روش تحقیق این مطالعه از نوع مروری-تحلیلی بوده و با بررسی و تحلیل نظام مند مقالات منتخب، روندهای اصلی، چالش ها و رویکردهای غالب در این حوزه استخراج شده است. یافته ها نشان می دهد که بخش قابل توجهی از مطالعات بر نقش فناوری های دیجیتال و هوشمند، از جمله هوش مصنوعی، شبیه سازی انرژی، مدل سازی داده محور و ابزارهای بهینه سازی، در بهبود عملکرد زیست محیطی ساختمان ها تمرکز دارند. این فناوری ها با کاهش مصرف انرژی و انتشار کربن، ارتقای کیفیت محیط داخلی و افزایش دقت تصمیم سازی طراحی، نقش موثری در تقویت معماری سبز ایفا می کنند. همچنین نتایج پژوهش ها حاکی از آن است که ساختمان های سبز و بهره گیری از انرژی های تجدیدپذیر، علاوه بر کاهش هزینه های بهره برداری، موجب بهبود کیفیت محیطی و افزایش ارزش اقتصادی ساختمان ها می شوند. در مقیاس شهری، مطالعات نشان می دهد که گسترش اصول معماری سبز در قالب شهرهای هوشمند زیست محیطی، با اتکا بر فناوری هایی مانند اینترنت اشیا و سیستم های هوشمند انرژی، می تواند مدیریت منابع، تاب آوری شهری و کیفیت زندگی شهروندان را ارتقا دهد، هرچند نبود چارچوب های ارزیابی یکپارچه همچنان به عنوان یک چالش مطرح است. در مجموع، نتایج این پژوهش بیانگر آن است که تحقق توسعه پایدار در معماری و شهرسازی، مستلزم رویکردی یکپارچه است که در آن معماری سبز، فناوری های هوشمند و راهکارهای مبتنی بر طبیعت به صورت هم زمان مورد توجه قرار گیرند

کلیدواژه ها:

معماری سبز ، توسعه پایدار ، ساختمان پایدار ، فناوری های هوشمند ، تحول دیجیتال در معماری ، شهر هوشمند