نقش میراگرها در سازه های بلند

سال انتشار: 1392
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 1,191

متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

MYBODIAU01_088

تاریخ نمایه سازی: 25 تیر 1393

چکیده مقاله:

در روش های مرسوم، ساختمان با استفاده از ترکیبی از سختی - قابلیت شکل پذیری و همچنین استهلاک انرژی در برابر زلزله از خود مقاومت نشان میدهد، مقدار میرایی در این قبیل ساختمانها بسیار کم میباشد از این رو انرژی مستهلک شده در محدوده رفتار الاستیک سازه ناچیز میباشد. در هنگام زلزله های قوی، این ساختمانها بعد از محدوده رفتار الاستیک، تغییر مکان های زیادی مییابند و فقط به واسطه چگونگی قابلیت تغییر مکان غیر الاستیک خود، پایدار باقی میمانند. این تغییر مکان های غیر الاستیک موجب به وجود آمدن مفاصل پلاستیک به صورت موضعی در نقاطی از سازه میگردند که خود باعث افزایش شکل پذیری و همچنین افزایش استهلاک انرژی میگردد. در نتیجه مقدار زیادی از انرژی زلزله به واسطه تخریب های موضعی در سیستم مقاوم جانبی سازه مستهلک میگردد . در این مقاله به بررسی روش های نوین در کنترل ارتعاشات در سازه های بلند وکاربرد آن ها در سازه ها می پردازیم و همچنین طبقه بندی و نحوه ی عملکرد این سیستم ها که شامل روش های کنترل فعال، غیر فعال، نیمه فعال و مختلط است، مورد بررسی قرار گرفت که در نتیجه به طراح جهت انتخاب بهتر نوع میراگر به تناسب سازه کمک می کند.

نویسندگان

نوید شیرزاد

دانشجوی مهندسی عمران دانشگاه آزاد اسلامی واحد میبد