بررسی تاثیر سیاست های مالی شهرداری قائمشهر بر عدالت اقتصادی محلات

هدف اصلی این مقاله، بررسی و تحلیل چگونگی تاثیر سیاست های مالی اتخاذ شده توسط شهرداری قائمشهر بر عدالت اقتصادی در سطح محلات این شهر است. روش تحقیق بر مبنای تحلیل اسنادی و مرور نظام مند ادبیات بر پژوهش های علمی-پژوهشی داخلی و خارجی مرتبط با مدیریت مالی شهری، عدالت فضایی، و توسعه محلی است. یافته ها نشان می دهد که ساختار بودجه شهرداری قائمشهر، مشابه بسیاری از شهرهای کشور، به شدت وابسته به درآمدهای ناپایدار و عوارض ساختمانی است. این وابستگی، شهرداری را ناگزیر به تمرکز بر صدور پروانه های ساختمانی و تراکم فروشی می کند که اغلب در محلات برخوردار یا مناطقی با پتانسیل توسعه سریع متمرکز شده و سبب تشدید نابرابری های درآمدی و خدماتی میان محلات می شود. از طرف دیگر، الگوهای هزینه ای نشان می دهند که سهم پروژه های عمرانی کلان و زیرساختی در مقایسه با پروژه های خرد توسعه محلی و خدمات عمومی در محلات کم برخوردار، بیشتر است. این عدم تعادل، به پدیده ای موسوم به «توزیع نابرابر منافع عمومی» منجر شده که شکاف درآمدی و کیفیت زندگی را در بافت شهری قائمشهر گسترش داده است. پیشنهاد می شود شهرداری قائمشهر با تنوع بخشی به منابع درآمدی پایدار (مانند عوارض محلی بر ارزش افزوده و مالیات سبز) و اتخاذ سیاست های هزینه ای مبتنی بر شاخص های محرومیت و نیاز واقعی محلات، گامی موثر در جهت تحقق عدالت فضایی و کاهش اختلافات اقتصادی-اجتماعی بین محلات بردارد.

کلیدواژه ها:

سیاست های مالی شهرداری ، عدالت اقتصادی محلات ، بودجه ریزی محلی ، درآمدهای ناپایدار ، شکاف فضایی ، قائمشهر