ارزیابی ریسک بار حریق ساختمان اداری به روش FRAME و تاثیر آن بر هزینه های نصب سیستم های اعلام و اطفاء حریق (مطالعه موردی: ساختمان مرکزی شرکت توسعه پترو ایران)

حریق یکی از مهم ترین تهدیدات ایمنی در ساختمان های اداری محسوب می شود که می تواند منجر به خسارات جانی، مالی و اختلال در عملکرد سازمان ها گردد. در دهه های اخیر استفاده از روش های مهندسی ارزیابی ریسک حریق به منظور شناسایی مخاطرات و تعیین سطح ایمنی ساختمان ها گسترش یافته است. روش FRAME به عنوان یکی از روش های مهندسی ارزیابی ریسک حریق، امکان تحلیل کمی ریسک را فراهم می نماید و می تواند مبنای مناسبی برای تصمیم گیری در خصوص طراحی و اجرای سیستم های اعلام و اطفای حریق باشد. روش مهندسی ارزیابی ریسک آتش سوزی (Fire Risk Assessment Method for Engineers) به عنوان جامع ترین، عملی ترین و شفاف ترین روش محاسباتی برای ارزیابی ریسک کمی حریق ساختمان ها، تاسیسات و هر مکان بسته ای مورد استفاده قرار می گیرد. در این پژوهش، ریسک بار حریق یک ساختمان اداری با استفاده از روش FRAME مورد ارزیابی قرار گرفته و تاثیر نتایج حاصل بر هزینه های نصب سیستم های اعلام و اطفای حریق بررسی شده است. اطلاعات مورد نیاز از طریق بازدید میدانی، بررسی نقشه های اعلام و اطفای حریق، محاسبات بار حریق و تحلیل تجهیزات ایمنی جمع آوری گردید. سپس پارامترهای موثر شامل سطح بالقوه ریسک (P)، سطح پذیرش ریسک (A) و سطح حفاظت دی (D) تعیین و مقدار نهایی ریسک محاسبه شد. نتایج نشان داد که افزایش بار حریق و کاهش سطح حفاظت منجر به افزایش شاخص ریسک گردیده و در نتیجه نیاز به استفاده از تجهیزات پیشرفته تر و گسترده تر اعلام و اطفای حریق را افزایش می دهد. همچنین تحلیل اقتصادی نشان داد در صورت ارزیابی ریسک دقیق از پروژه می توان هزینه اجرای سیستم های اعلام و اطفاء حریق را تا ۲۶ درصد کاهش داد.

کلیدواژه ها:

بار حریق ، ارزیابی ریسک حریق ، FRAME ، سیستم اعلام حریق ، سیستم اطفای حریق ، ساختمان اداری ، هزینه های نصب سیستم های اعلام و اطفاء حریق