ارزیابی اثر سیال تزریقی بر تشکیل رسوبات معدنی و افت نفوذپذیری در فرآیند ازدیاد برداشت نفت

در فرآیندهای ازدیاد برداشت نفت، تزریق سیالات به منظور حفظ فشار مخزن و افزایش ضریب بازیافت کاربرد گسترده ای دارد. با این حال ورود سیال تزریقی به مخزن می تواند تعادل شیمیایی میان آب سازند، سنگ مخزن و سیال تزریقی را برهم زده و زمینه تشکیل رسوبات معدنی را فراهم کند. این رسوبات با تجمع در گلوگاه های منفذی و مسیرهای اصلی جریان موجب کاهش تراوایی، افت قابلیت تزریق و تشدید آسیب سازند می شوند. از این رو بررسی اثر نوع و ترکیب سیال تزریقی بر رسوب گذاری معدنی یکی از موضوعات مهم در طراحی و مدیریت عملیات ازدیاد برداشت به شمار می رود. هدف این پژوهش بررسی اثر نوع و ترکیب سیال تزریقی بر تشکیل رسوبات معدنی و افت تراوایی در فرآیند ازدیاد برداشت نفت است. در این مطالعه نقش ترکیب شیمیایی آب تزریقی، میزان سازگاری آن با آب سازند، شوری، نوع یون های محلول و همچنین اثر نوع گاز تزریقی بر شرایط زمین شیمیایی و هیدرودینامیکی مخزن مورد بررسی قرار گرفت. همچنین سازوکار تشکیل رسوبات کربناته و سولفاتی و پیامدهای آنها بر شبکه منفذی و جریان سیال تحلیل شد. نتایج نشان داد که ناسازگاری شیمیایی میان سیال تزریقی و آب سازند عامل اصلی افزایش پتانسیل رسوب گذاری و افت تراوایی است. همچنین مشخص شد که ترکیب یونی آب تزریقی و نوع گاز تزریقی می توانند از طریق تغییر تعادل شیمیایی، الگوی اختلاط و شرایط جریان، شدت و محل تشکیل رسوبات را کنترل کنند. در مجموع طراحی صحیح نوع و ترکیب سیال تزریقی نقش مهمی در کاهش آسیب سازند، حفظ تراوایی و بهبود کارایی فرآیندهای ازدیاد برداشت نفت دارد.

کلیدواژه ها:

ازدیاد برداشت ، نفت ، رسوبات ، افت تراوایی ، آسیب سازند ، سازگاری آب تزریقی